Samenwerken

 

Een jaar geleden deed ik een schrijfoefening waarbij het de bedoeling was om in een korte tijd zo veel mogelijk op te schrijven over hoe je naar de toekomst kijkt. Door hierbij vooral niet na te denken krijg je beter inzicht in wat je echt wilt en wat er belangrijk voor je is. Deze oefening maakte voor mij heel duidelijk dat ik niet meer alleen wilde werken.

Op dat moment was ik al meer dan drie jaar ZZP-er. Toch wilde ik niet weer in loondienst gaan en mensen in dienst nemen was geen optie dus moest ik samenwerking zoeken. Zo heeft een kwartiertje schrijven er voor gezorgd dat  samenwerken het afgelopen jaar een terugkerend thema is geworden. Niet alleen door het te doen maar ook door training over te geven.

Zo heb ik samen met Ingrid een aantal trainingen ontwikkeld die gaan over samenwerken en teams. Welke rol heb je, hoe kijk je naar jezelf en de ander, welke kwaliteiten heb je en hoe kan je samen gebruik maken van de overeenkomsten én de verschillen. Ik heb door onze samenwerking geleerd dat wanneer je als ondernemers samen aan de slag gaat je er voor moet zorgen dat het duidelijk is welk doel je samen voor ogen hebt. Je visie moet overeenkomen en je moet een beeld hebben van wat de samenwerking jullie beiden gaat brengen. Daarnaast moet je open en eerlijk zijn. Vanaf het begin alles bespreekbaar maken en jezelf en elkaar zo goed mogelijk leren kennen. En wat blijkt, juist de verschillen zorgen er voor dat je samen sterker bent. De optelsom van de verschillen wordt een vermenigvuldiging van ideeën en kansen.

Ook kwam ik in mijn volleybalteam iemand tegen die als partner onderdeel is van een coöperatie van HR professionals. Al pratend na een wedstrijd kwamen we er achter dat ik daar misschien wel heel goed tussen zou kunnen passen. Daardoor kan ik mijzelf nu Aspirant Partner van Symion noemen (kijk voor meer informatie op http://www.symion.nl/). Aspirant omdat we natuurlijk wel eerst samen moeten kijken of de aansluiting die we denken te hebben ook echt daar is. Dat weet je pas zeker als je elkaar beter leert kennen en tijd en energie hebt geïnvesteerd in de samenwerking.

Ook zin om samen te werken maar weet je nog niet hoe je dat moet aanpakken? Kom dan naar de Blik Workshop Samenwerken die ik  op 8 maart geef met Ingrid Klinkert van I.K. Training & Ontwikkeling en Miranda Straver van het Ondernemershuis Deventer. Kijk op https://www.smore.com/660u5-blik-workshop voor meer informatie Je kan je opgeven via http://www.ondernemershuis-deventer.nl/event/blik-workshop-4/ .Blik workshopfoto Linkedin met tekst

facebooktwitterlinkedin

Knippen langs het onzinnige stippellijntje

20160215_134843Ik knipte net een pak polenta open. En keek pas daarna op het pak. Wat bleek, ik had langs het lijntje moeten knippen. Wie verzint dat? Een exact stippellijntje voor iets dat ook heel prima werkt als je het iets hoger of lager afknipt. Wat zegt dat over de makers van deze verpakking? En wat zegt mijn irritatie over dit stippellijntje over mij?

De automatische opstandigheid die ik voel als ik een onzinnig stippellijntje voorgeschoteld krijg is groot. Het is een regel die nergens op slaat. En waarvoor? Zouden er mensen zijn die zonder stippellijntje niet zouden weten hoe ze een pak polenta moeten openknippen? Zijn er ooit klachten binnengekomen van mensen die verkeerd geknipt hebben? Een pak polenta over de vloer is geen aanrader maar ik kan mij niet voorstellen dat je dat voor elkaar krijgt als je een schaar gebruikt.

Het is de overbodigheid die me de das om doet. Instructies moeten nodig en nuttig zijn. Anders is het alleen maar ballast. Onzinnige instructies en regels beperken zich helaas niet tot verpakkingen. Er zijn stapels regels, waarschuwingen en instructies die hier aan meedoen. Zowel op producten als in organisaties. Vaak ingegeven door angst voor klachten of fouten. Ze doen niets voor de kwaliteit van het product, maar er is wel tijd en energie aan besteed. Tijd en energie die ook besteed had kunnen worden aan echte problemen of echte oplossingen.

De polenta was wel lekker, want ondanks dat het geen 15 minuten kostte (lees mijn vorige blog “oneigenlijke efficiëntie in de keuken”) zijn de recepten van Jamie erg lekker!

20160215_183140

facebooktwitterlinkedin

Oneigenlijke efficiëntie in de keuken

849_1_1420713376

Wij waren laatst bij vrienden en zij hadden het 15 minuten kookboek van onze Engelse vriend Jamie Oliver. Een leuk kookboek dat tot mijn grote vreugde ook mijn man des huizes inspireerde. Je raad het al, de al uitgebreide verzameling kookboeken is afgelopen week aangevuld met een nieuw exemplaar.

Best handig, in 15 minuten een gezond gerecht op tafel zetten en er zitten echt leuke recepten bij. Toch heb ik wel een bezwaar. De efficiëntie die je in de keuken wint verlies je voor een deel in voorraadbeheersing en winkeltijd. Jamie maakt namelijk gebruik veel verschillende ingrediënten. Hij kiest voor een combinatie van verschillende groenten en hij gebruikt verse kruiden. Hij voegt losse sausjes toe en zorgt voor een knapperig element door een handje chips, croutons of iets anders lekkers toe te voegen. Een ander heel positief punt is dat hij veel groente gebruikt en in gehaktrecepten het vlees vaak voor een deel vervangt met peulvruchten zoals linzen of bonen. En dat is lekker, gezond en handig als je wat minder vlees wilt eten.

Het nadeel is, de rek moet ergens vandaan komen. Als je snel wil koken moet je investeren in de rest van het proces. Je bent in de voorbereiding van het koken dus extra tijd kwijt. Eerst zoeken of je de ingrediënten misschien in huis hebt. Daarna moet je in de winkel veel verschillende dingen zoeken en voor je gaat koken moet je van alles eerst klaarzetten voordat de klok begint te lopen.

En de volgende dag heb je een halve krop sla, een kwart komkommer, een paar tomaten, een halve rode peper, wat kruiden en een half blik van het een of het ander over. En daar moet je dan de iets anders mee verzinnen. Gelukkig ben ik dol op receptloos koken met restjes  :-). En het gaat nog sneller ook omdat ik niet hoef te lezen en een paar handige tips heb gekregen van Jamie.

15 minuten rijst met groenten (van Jamie) (zie voor het hele recept http://tinyurl.com/z6k4spg )

Bijgerecht voor 4 personen

Ingrediënten:

1 mok snelkook(zilvervlies)rijst
5 kardemonpeulen
200 gram sperziebonen
200 gram diepvriesdoperwten

Doe 1 mok rijst, twee mokken kokend water en de kardemonpeulen in een braadpan. Dop en snijd de boontjes doormidden en doe die erbij. Doe de deksel op de pan en laat dit ongeveer 10 minuten koken. Haal het deksel van de pan en doe de doperwten erbij en roer alles goed door elkaar. Laat het nog een paar minuten op het vuur staan. Proef om te zie of alles warm en gaar is.

facebooktwitterlinkedin

Op een blauwe maandag

Het is vandaag Blue Monday. De op basis van een formule berekende meest depressieve dag van het jaar. In het Engels slaat het blauw in blue Monday natuurlijk op het hebben van de blues. Depressiviteit, goed voor liedjes, minder leuk op de gemiddelde maandag in Januari.

In Nederland is de betekenis van een blauwe maandag heel anders. Het is iets dat zelden voorkomt. Een blauwe maan is hier de tweede keer dat er een volle maan in de maand is. En die is niet blauw van kleur, maar wel zeldzaam*.

Tegenwoordig is Blue Monday is de dag waarop alle goede voornemens in het water zijn gevallen en de zomervakantie nog ver weg is. Mijn advies tegen Blue Monday…. Geen goede voornemens maken. Goed bekeken zijn goede voornemens namelijk gedoemd te mislukken. Als je naar “voornemen” als woord kijkt betekend dit “Dat wat je met jezelf afspreekt te gaan doen”.

Hoezo “Te Gaan doen”!?! Wanneer dan? Morgen? Volgende week? Voor de zomervakantie? Of ooit, op een blauwe maandag?

04042015-maan-na-eclips

Geen goede voornemens, maar gewoon dat doen wat je wil doen. Het is dan wel handig om te weten waarom je dat doet. Je kan je voornemen om vanaf nu altijd zelf te koken. Goed plan, maar waarom wil je dat? Wil je geld besparen of afvallen? En waarom zou je starten op een dag waarop je een kater hebt of nog misselijk van de oliebollen bent. Dat is wachten op direct de fout in gaan. Elke andere dag is een beter moment. Zelfs deze blauwe maandag. Gewoon doen!

 

* Eigenlijk klopt dat niet. Het is een interpretatiefoutje van een almanakgooglelaar 62 jaar geleden. Een blauwe maan is de vierde volle maan in een seizoen. Maar ach, ook dat is zeldzaam.

facebooktwitterlinkedin

Schaap of aap?

20151206_212711 (1)

 

Toen ik over deze You-tube video “Jij bent een schaap” van Jef Staes struikelde heb ik meteen het boek “Mijn manager is een held” gekocht. Zijn visie op informatie en dat wat deze informatie met onze maatschappij en organisaties doet is een blik in de toekomst. Daarnaast is hij heel grappig, dus als je een half uurtje over hebt of eens iets wil kijken dat nuttiger is dan je dagelijkse comedy moet je daar even tijd voor maken.

Ik word er in ieder geval blij van. In “Mijn manager is een held” sluit Jef eerst aan op het eerste boek “Mijn organisatie is een jungle”. Hij legt uit wat er is veranderd in de laatste paar jaar. Hoe de toegang tot alle informatie van de wereld er voor heeft gezorgd dat de organisaties van vroeger niet meer voldoen. Hij beschrijft hoe de oude 2D organisaties het afleggen en hoe je een 3D organisatie inricht die gericht is op innovatie. Hij gebruikt beeldende taal en analogieën waardoor het gemakkelijk leest.

Deel twee gaat over leren. Hoe leer je? Hoe werken je hersenen als je leert? Hoe werkt leren in dit 3D tijdperk. En natuurlijk, hoe zorg je er voor dat mensen willen leren en daarna echt iets met het geleerde kunnen.

In deel drie van het boek wordt Jeffs Law geïntroduceerd. Deze wet, uitgewerkt op de manier van een natuurkundige vergelijkingen, geeft weer hoe je met behulp van verschillende rollen in een organisatie van marktverandering en trends naar innovatie komt.

Leiden, leren en innoveren in een snel veranderende wereld waarin alle mogelijke informatie voor iedereen met een internetverbinding beschikbaar is. Passie en talent. De juiste mensen op de juiste plek en tijd, dat is waar het om volgens Jef om draait. Ik zeg dus lezen. Misschien dat het makkelijker is om eerst “Mijn organisatie is een jungle” te lezen maar het kan ook prima in de verkeerde volgorde. Ik ben in ieder geval nog niet uitgeleerd op dit onderwerp maar op dit moment stiekem meer geïnteresseerd in zijn laatste boek ”Ik was een schaap”.

facebooktwitterlinkedin

Gordon, Jamie of Pierre, wie is de chef?

Zoveel TV-koks, zoveel verschillende manieren waarop ze de chef zijn. Allemaal hebben ze hun eigen aanpak. Strak geleid en zeer duidelijk zoals Gorden Ramsey. Blij en enthousiast als Pierre Wind of een duidelijke visie zoals Jamie Oliver. Ze hebben een voorkeur voor de manier waarop ze hun taak, het aansturen van de andere koks (en natuurlijk zo veel mogelijk op TV zijn), uitvoeren. Ze doen allemaal hetzelfde, hebben de zelfde functie, maar kiezen een andere rol. Ander gedrag om voor elkaar te krijgen wat ze willen.

Gordon Ramsey is een Generaal. Hij is duidelijk, aanwezig en hij eist de aandacht. Hij kijkt vastberaden in de camera met een lichte frons tussen zijn ogen. Jamie is een Dromer. Hij heeft een duidelijke missie. Deze is: “Alles wat we doen gaat over het verbeteren van levens door betere kennis over eten, waar het vandaan komt en hoe het ons lichaam beïnvloed”. Hij draagt dit uit in alles wat hij doet en zo neemt hij de mensen mee in zijn droom. Pierre Wind is een Cheerleader. Hij is blij en aanwezig, zorgt voor een goede sfeer en ziet het mooie in alles. En of dat een mooi ingrediënt of een medewerker is die een compliment verdient, hij zal dat enthousiast verkondigen. Daarmee motiveert hij de mensen om zich heen.

Niet alleen als chef heb je een rol. Binnen een team heeft iedereen zijn eigen kwaliteiten en bijbehorende rol. Bij sommigen is dat duidelijker dan bij anderen, maar allemaal hebben we de voorkeur voor een of twee teamrollen. Toch hebben we ook allemaal de keus om als dit nodig is een andere rol te kiezen. Als je een slechtlopend restaurant wil redden is de rol van generaal wel handig, maar dat is zeker niet altijd de beste manier om iets te bereiken. Als je wil dat iedereen gezond gaat eten is het delen van je visie en droom misschien wel een betere manier.

Meer weten over de Generaal, de Dromer, de Cheerleader of een van de andere teamrollen? Kijk bij de training Teamrollen en Teamvorming of neem contact op.

GENERAAL-gordon

facebooktwitterlinkedin

Nature v.s. nurture. Piece of cupcake.

577329_440313319379865_1784999890_n

Omdat ik de laatste tijd veel bezig ben met (team)rollen vroeg ik mij af of rollen vooral aangeleerd zijn of dat het gedrag dat bij een bepaald soort rol hoort vooral voortkomt uit een aangeboren persoonlijkheid. Aanleg of opvoeding? Keuze of voorgeprogrammeerd?

We hebben in ons leven allemaal verschillende rollen. Al vanaf je geboorte ben je “kind”, soms ook broer of zus en altijd jongen of meisje. En dat is natuurlijk de basisrol waar al veel over gezegd en geschreven is en waar ook veel onderzoek naar is gedaan. Zijn meisjes en jongetjes zelf rolbevestigend in hun keuzes of komt het toch door de manier waarop wij volwassenen met Intertoys-300x137ze omgaan? Het blijkt dat de toon waarop wij hele jonge baby’s aanspreken al verschillend is voor jongens en meisjes. En zelfs als je zou proberen je kinderen genderneutraal op te voeden, en ze helemaal zelf laat kiezen of ze met poppen of met autootjes willen spelen, is het bijna onmogelijk om het beeld van de rest van de wereld te vermijden.

Rond deze tijd van het jaar is dat altijd weer extra duidelijk. De grote speelgoedboeken vallen door de bus en die staan vol met rolbevestigende spullen. Toch is dit geen uitzondering op wat wij, en dus ook kinderen, zien aan rolbevestigende reclame. Er zijn zelfs jongens en meisjes cupcakes! Is dat erg?
Ik denk van wel. En het lijkt wel alsof de verschillen de laatste jaren weer groter zijn geworden. Dat is jammer voor de jongetjes en meisjes die zich niet herkennen in de uitvergrootte stereotypen en gewoon zichzelf willen zijn. Want zeg nou zelf, niet alle vrouwen houden van roze en niet alle mannen van auto’s.

Als we volwassen worden begrijpen we dat we kunnen kiezen wat bij ons past. Mensen die wat ouder zijn kunnen vaak gemakkelijker kiezen voor een (team)rol, en dus voor het bijbehorende gedrag. We hebben allemaal voorkeursgedrag maar er is ook ruimte voor groei, verandering en situationele keuzes. En of we in den beginne geboren zijn met dat voorkeursgedrag of dat dit is ontstaan in ons leven, door beïnvloeding en ervaring, voor mij maakt dat niet zo veel uit. Belangrijker is dat je begrijpt dat gedrag een keuze is. Je hoeft toch ook niet in een prinsessenjurk te stofzuigen als je dat niet wilt.
BartSmit

 

1074762_493180170759846_152666874_o

facebooktwitterlinkedin

Wat is waar?

Je kent ze wel, berichtjes die viral gaan en die vervolgens gewoon een hoax* blijken te zijn. Als het een beetje meezit zijn dit berichten die als grap bedoeld zijn of die je aan het denken willen zetten maar ik zie ook steeds vaker berichten die die niet zo bedoeld zijn maar waarvan moeilijk te achterhalen is of dat wat er geschreven is waar is of niet. Daarnaast is vaak ook niet gemakkelijk te achterhalen waar een berichtje vandaan komt.

Vorige week gebeurde het weer, een berichtje over een alternatief voor de mammografie waarvan wij als Nederlandse vrouw beroofd zouden worden omdat de oude apparaten nog niet terugverdiend waren. En dat we dus door geld nog steeds een vervelend en pijnlijk onderzoek moesten ondergaan.

We zien steeds meer informatie waarvan we steeds minder goed weten of die informatie klopt. Vroeger wist je in ieder geval dat je krant x of y in handen had en dus wist je ook naar welke kant het verhaal gekleurd was. Nu heb je geen idee! Is het berichtje over de mammografie waar? Is het bericht dat er onder staat over hoe schadelijk soja is waar? Heb ik tijd en zin om het te gaan uitzoeken? Welke bronnen zijn betrouwbaar? Wie heeft er betaald voor het onderzoek en begrijp ik dat wat er geschreven wordt ook goed genoeg om zelf conclusies te trekken?

De antwoorden daarop zullen voor iedereen verschillend zijn. Ik zoek soms iets uit, en soms niet. Ik ben wel voorzichtig met delen. Bij twijfel zijn er gelukkig ook Facebookpagina’s met hoax informatie. Ik heb wel net een nieuw woord geleerd. Like-farming, Kijk, dat is weer eens iets waar ik meer van wil weten*. Jij ook? Deel dan dit bericht in dertig seconden 😉 .

* Hoax; is in het Engels een woord voor poets, nep, bedrog, truc, oplichterij of broodjeaapverhaal.

* Like farming is een methode die wordt toegepast om zoveel mogelijk “vind-ik-leuks” op een facebook pagina te krijgen. In de meeste gevallen wordt deze methode gebruikt door oplichters, die de verkoopwaarde van een pagina op deze manier snel willen opdrijven. Paginabeheerders die zich schuldig maken aan like farming worden ook wel like farmers genoemd.

facebooktwitterlinkedin

Chindogu, de kunst van de nutteloze uitvinding

e5f477d850f771b2137cbddf831fd8d6

In Japan zijn ze goed in het verzinnen van nieuwe dingen. Zelfs zo goed dat ze ook een woord hebben voor de uitvindingen die toch niet zo handig zijn als van tevoren bedacht. Chin betekent “ongewoon” en dogu “gereedschap”. Chindogu dus. Een Chindogu ontstaat vanuit een bestaande dagelijkse irritatie. Het probleem is alleen dat de oplossing complex is en/of meer problemen creëert dan oplost.

imagesCreativiteit kent geen grenzen en daardoor zijn er prachtige chindogu’s ontstaan. Een WC-rol hoed voor de allergische mens. Schoenen met mop (volgens goed voorbeeld van Pippi Langkous). En de boterstick voor het snel en makkelijk smeren van je toast zonder een mes vies te maken. Een van mijn favorieten is de stropdas met opbergmogelijkheden. Handig! Kan je je creditcards, paperclips en visitekaartjes in je stropdas bewaren. En je krijgt meteen extra sterke nekspieren.

Zelf heb ik er in de loop der jaren ook een paar bedacht maar nooit uitgevoerd. Zo leek een elektrische Wc-borstel mij een uitkomst (blijkt dat ze die in China gewoon hebben). Ook hoop ik nog steeds op een tegelsysteem voor de keuken waarbij je de tegels op een soort raster dat op de muur is bevestigd kan klikken. Natuurlijk kan je ze er afhalen om in de afwasmachine te wassen. Zo kan je elke keer na het schoonmaken je keuken weer een ander gezicht geven. En als je helemaal iets nieuws wil koop je gewoon een paar nieuwe tegels. Dus als er iemand is die dat voor me wil uitwerken…

In de tussentijd blijf ik gewoon dingen verzinnen, voor je het weet heb je geen Chindogu maar het beste idee van Nederland.

facebooktwitterlinkedin

De kaasschaaf van ons denken

Ik kreeg van een vriendin voor mijn verjaardag het boek “Blink” van Malcolm Cladwell. In dit boek beschrijft hij hoe onze intuïtie, ons onderbewuste, werkt. Door ervaring, kennis en ons razendsnelle onderbewuste denken kunnen we in de tijd die het kost om met onze ogen te knipperen goede beoordelingen maken. En die hoeven niet onder te doen voor goed doordachte beslissingen. Hij noemt dit “thin slicing”.

Een kunstkenner bijvoorbeeld, die in de eerste seconde weet of een schilderij echt of nagemaakt is. Zonder onderzoek maar met al zijn kennis en ervaring. Of een chef die zonder te kijken weet dat er iets op het punt staat aan te branden. Maar ook mensen zoals jij en ik, die bij een ontmoeting razendsnelle besluiten nemen over elkaar, alleen op basis van de eerste indruk.

Gelukkig kijkt Malcolm Caldwell ook naar de beïnvloedbaarheid van ons onderbewuste en het feit dat snelle beslissingen niet altijd juist hoeven zijn. Gelukkig maar, want ons onderbewuste is ook een luie donder (Khaneman, Thinking fast, thinking slow) die de neiging heeft de kantjes er af te lopen en jammer genoeg ook nog eens bevooroordeeld is.

Bij thin slicing is het niet duidelijk op basis waarvan je iets weet, je weet het gewoon. Je hebt het stukje specifieke relevante informatie opgevangen waarmee je een beoordeling kan maken, maar je ben je er niet bewust van welke informatie dat is. Je moet dan wel kunnen en durven vertrouwen op die intuïtieve ingeving. Gelukkig is dat te leren. Door je ingevingen te controleren en door kennis en ervaring wordt je steeds beter in het gebruik van je intuïtie. Vaak is dit gebonden aan een interessegebied of je werk.

Jammer genoeg zorgt die insteek er ook voor dat mijn eigen geromantiseerde beeld van intuïtie de prullenbak in kan. Je wordt niet met een fenomenale intuïtie over alles en de wereld geboren waar je alleen maar op hoeft leren te vertrouwen. Nee, je intuïtie en het vertrouwen daarin ontwikkelen zich door (levens)ervaring. Ach, ik ben blij dat ik het vlees kan horen aanbranden voordat het zwart is en dat een kort gesprekje over een proces of project meestal voldoende is om te weten waar ik naar moet zoeken.

Leven, leren en vertrouwen, mijn intuïtie zegt dat ze daar beter van wordt.

20151005_141339

facebooktwitterlinkedin