Feedback 2.0

feedback2

We kennen het allemaal. Feedback. Lastig gedoe. Je wil graag dat je medewerkers zich uitspreken, over de goede en minder goede dingen die er dagelijks op de werkvloer gebeuren.  Maar wat blijkt, ze schieten er vooral van in de weerstand. En wees eens eerlijk, hebben we dat niet allemaal een beetje? Alleen al die regels… dat is toch niet meer van deze tijd!

Misschien moeten we weer even bij het begin beginnen. Niet bij het middel maar bij het doel. Dan blijkt het opeens een stuk minder ingewikkeld. We willen dat mensen die met elkaar werken, die elkaar vaak zien, goed communiceren. Je wil medewerkers die elkaar gemakkelijk en open aanspreken op de dagelijkse dingen en op het nakomen van afspraken. Medewerkers die snappen dat je samen effectiever en efficiënter kan werken als je praat over proces en functioneren. We willen mensen die het elkaar vertellen als iets goed gaat én als het iets minder loopt. Zonder meteen bang te zijn dat ze iets verkeerd doen of elkaar kwetsen. Heel gewoon eigenlijk. Daarom feedback 2.0. Feedback die wel aansluit bij deze eeuw. Niet moeilijk doen, geen regels maar wel openheid en respect.

Hoe doe je dat dan, zo zonder regels? Die zijn natuurlijk niet voor niets ontstaan, daar ergens in de jaren zeventig van de vorige eeuw. En daar zit de crux. Toen werkte je nog veertig jaar voor dezelfde baas, was de huisarts de belangrijkste man in het dorp en sprak je je vader en moeder aan met U.

Tegenwoordig is dat anders. We zijn gewend te vertellen wat we vinden. We Liken er op los.  Maar omdat het een speciale naam krijgt “Feedback” is het opeens een lastig ding. Iets om eng te vinden en niet te kunnen. Onzin! We kunnen het allemaal maar zijn het verleerd om het gewoon te doen.  Ok, we geven het toe, er is wel een addertje, het draait niet alleen om praten, maar vooral ook om luisteren. En om jezelf en de ander kennen. Het herkennen van je eigen communicatiestijl en die van de ander. En vergeet de kracht van de verschillen niet, één en één is drie.

Leer ook de feedback van deze eeuw.  Kom naar de training Feedback 2.0. die ik samen met Ingrid Klinkert geef bij de summerschool van Pop-up professionals in Utrecht. Geef je op via http://www.popupprofessionals.nl/product/feedback-workshop/

facebooktwitterlinkedin

Italiaans organiseren

Van Italië gaan mijn vingers als procesmanager jeuken. Op de een of andere manier is de functiescheiding in Italië doorgeschoten naar een organisatievorm met te veel mensen die heel druk doen, maar het niet zijn.

Ik was het eigenlijk een beetje vergeten maar op het vliegveld in Rome kwam het direct weer terug. Er was een balie van de busmaatschappij met daarin een meisje dat op de vraag of we een kaartje konden kopen met een snel handgebaar naar buiten wees en zei dat we dat buiten moesten doen. Gelukkig kwam er net een bus aanrijden dus gingen we in de rij staan om in te stappen en een kaartje te kopen. Not….. Nee de buschauffeur rijd de bus dus die ging verderop staan wachten tot een jongen in de rij kaartjes verkocht en gecontroleerd had. Daarna riep hij de bus en mochten we instappen.

Het apart verkopen en dienst verlenen lijkt diep ingebakken in de Italiaanse werkwijze. Ook bij iets simpels als het kopen van een ijsje moet je vaak eerst betalen waarna je een bonnetje krijgt waarmee je het ijsje mag halen. Op zich zou dat helemaal niet slecht zijn, als het sneller of beter ging door deze manier van organiseren. Maar daar heb ik geen bewijs van gezien. Het ijs is heerlijk, maar zou dat ook zijn als degene die het schept ook degene zou zijn aan wie ik het betaal.

Eerlijk gezegd, dat ik het niet zie wil natuurlijk niet zeggen dat het echt niet sneller gaat. MacDonalds is overgestapt naar een vergelijkbaar systeem en zij meten de resultaten in snelheid van het helpen van de klant met een computersysteem. Het is bij de Mac significant sneller maar of ik daar als klant nu echt blijer van wordt. Ik moet nu twee keer wachten, en dat lijkt langzamer.

Zoals ik al zei, mijn vingers gaan er van jeuken. Je ziet het terug op meerdere plekken en in mijn ogen zijn er vaak veel meer medewerkers aanwezig dan nodig. Het zal vast voortkomen uit cultuur en de overlevering. Mogelijk kon niet iedereen rekenen. Misschien waren vroeger de jongste bediendes wel zo jong (lees kind) dat het nodig was om die taak elders te leggen. Of zou het met vertrouwen te maken hebben?

Als er iemand is die het weet…….DSCN1082

facebooktwitterlinkedin

Me, myself and I

IMG_20160630_143626 (1)

Ik zat gisteren bij een workshop met een aantal dames aan tafel. Toen zij er achter kwamen dat ik alleen was gekomen kreeg ik de opmerking dat ze dat heel knap van me vonden. Eerlijk gezegd, ik snapte de opmerking in eerste instantie niet eens, maar voor deze dames was het alleen naar een workshop gaan al buiten hun comfortzone.

En dat is jammer. Want alleen zijn en alleen dingen doen is goed voor een mens. Het maakt je eigenwijzer. Zelf ben ik dit voorjaar voor het eerst alleen op vakantie naar Ierland geweest. En dát vond ik wel knap van mijzelf. Ik vond het best eng, alleen naar een nieuw land. Ik had niet meer gepland dan de eerste twee overnachtingen. Ik had wel een reisgids gekocht maar dat natuurlijk niet gelezen (dat is normaal altijd de taak van mijn wederhelft) dus ik had geen idee wat ik ging doen.

Het kostte een paar dagen voordat ik mijn draai had gevonden. Het bijzonderste vond ik dat ik steeds stiller werd. Me steeds meer op mijzelf ging afstemmen en in een soort flow terecht kwam die ik normaal met reizen niet heb. Ik moest wel wennen aan het feit dat ik alles zelf moest beslissen. Maar na een paar dagen ging dat als vanzelf en was het heel fijn om gewoon te doen waar ik zin in had, op het moment dat het mij uitkwam. Niet overleggen maar gewoon doen.

Daardoor leer je jezelf beter kennen. Je wordt er eigenwijzer van. Wijzer over jezelf. Over je eigen ritme, stress en nukken. Gewoon uitproberen dus, dat alleen gaan. Het heeft trouwens wel één nadeel, probeer jezelf maar eens fatsoenlijk met dat uitzicht of historische bouwwerk op de foto te krijgen. Niet te doen!

facebooktwitterlinkedin

Get out of the box

Iedereen heeft het er over maar out of the box denken kan eigenlijk niet. Zodra je dat doet maak je een nieuw doosje, maar ach, what ‘s in a name. Als je creatiever wil denken gaat het er om dat je nieuwe dingen wil kunnen verzinnen. En om dat gemakkelijker te maken is het juist goed om een zo groot mogelijke box te hebben.

Want hoe meer er in je hoofd zit hoe gemakkelijker het is om lijntjes te leggen tussen verschillende concepten of gebieden. Google bijvoorbeeld voor de grap eens op chindogu of lees “Chindogu, de kunst van de nutteloze uitvinding”. Gekke meisjes en jongens die Japanners, maar creatief denken kunnen ze.

Doe dus eens wat anders dan normaal. Kijk dat programma dat je nooit hebt gezien. Lees een schrijver die je niet kent of lees in een andere taal. Neem eens een andere route of ga verdwalen. Doe iets wat je niet durft. Bespeel een instrument, eet iets dat je niet kent of leer een nieuwe sport.

Nieuwe dingen helpen je gemakkelijker te associëren en creatiever te denken. Elke keer als je iets nieuws leert worden er nieuwe verbindingen in je hersenen aangelegd. Zelfs als je 100 bent kan dat nog. Toch zou ik je niet aanraden zo lang te wachten. Begin vandaag. Leer elke dag iets nieuws of doe iets dat je nog nooit gedaan hebt. Mijn lijstje voor deze week is:

  • Vrijdag: Eet iets dat je nog nooit gehad het (zou moeten lukken op het eerste foodtruckfestival hier in het park).
  • Zaterdag: Maak een nachtwandeling op de Veluwe.
  • Zondag: Begin met een nieuw boek van een nieuwe schrijver.
  • Maandag: Ga hardlopen (ok, dat heb ik eerder gedaan maar het is meer dan een jaar geleden. Lichaamsbeweging is ook goed voor je hoofd en ik krijg lopend altijd goede ideeën)
  • Dinsdag: Kook een groente die je nog nooit gegeten hebt.
  • Woensdag: Kijk een willekeurige TED-talk via https://www.ted.com/surpriseme
  • Donderdag: Zoek een TV programma of informatie over het onderwerp van de willekeurige TED-talk en leer er meer over.creatief denken
facebooktwitterlinkedin

Apenstreken; creativiteit en doorzettingsvermogen

Creatief denken

Ik was vorige week bij de Apenheul en kreeg daar een mooi inzicht in creativiteit en doorzettingsvermogen. In het gorilla buitenverblijf stonden een aantal kleine bomen met daar omheen een hekje van schrikdraad zodat de gorilla’s er niet in konden klimmen. Maar daar was wel wat aan te doen. Met behulp van een stok kregen twee van de wat kleinere gorilla’s het voor elkaar. Eigenlijk heel simpel. Je zoekt een lange dikke stok, je zet hem tegen het hekje en daarna klim je een stukje in de stok om het hekje en de bijbehorende schok te omzeilen. Zoals je begrijpt, de boom was in een kwartier gesloopt en alle blad gegeten.

Natuurlijk is lekkere trek altijd een goede motivator, maar je moet er maar opkomen. De apen weten dat ze een schok krijgen als ze het hekje aanraken maar toch is er een geweest die heeft geprobeerd of dit ook gebeurd als hij het hekje met een stok aanraakte. Om daarna de gedachtensprong te maken dat hij met een grote stok misschien wel in de boom zou kunnen klimmen. Gewoon even verder denken dan je neus lang is en je kan toch bij die lekkere blaadjes. Geen idee hoe lang de gorilla’s hier over gedaan hebben maar het is een mooi staaltje creatief denken én uitproberen.

Indrukwekkend, maar toch was dit voor mij niet wat het meeste indruk maakte. Er was namelijk nog een gorilla die in die boom wilde klimmen. Maar hij was te zwaar voor de stok. Na elke poging ging hij even zitten waarbij hij peinzend naar het hekje keek terwijl over zijn zere arm wreef.

Na een keer of 5 proberen op de plek waar de anderen er in waren geklommen nam hij de stok mee. Eerst ging hij uitproberen of het aan de andere kant van de boom wel lukte. Maar nog steeds was hij te zwaar. Nog een paar schokken later nam hij de tak mee naar de volgende boom. Weer een paar keer proberen en jawel, hij zat er in.

Deze boom bleef heel. Hij had tussendoor namelijk al best veel van het blad dat uit de andere boom was gevallen gegeten en dus geen honger meer. Het ging niet meer om het blad maar om het overwinnen van het hekje. Nee, deze eigenwijze aap moest en zou die boom in!

Meer weten over creatief denken en eigenwijsheid? Like Proceschef op facebook, reageer op deze blog of mail me op marionvanwezel@proceschef.nl . Ik hoor graag van je.

facebooktwitterlinkedin

Ontgroenen die handel!

in_een_groen_groen02

Nederland is veel te groen. En dan heb ik het niet over het aantal bomen of de politieke kleur, maar over samenwerken. Of om precies te zijn, groen gedrag in samenwerken. Niet dat er iets mis is met groen gedrag, maar je moet het niet overdrijven.

En daar gaat het vaak mis. Groene eigenschappen krijgen de overhand. Iedereen wil elkaar tevreden houden. We zijn coöperatief en hebben oog voor de gevoelens van alle anderen. We maken echt contact met elkaar en zorgen er voor dat we de ander begrepen hebben.

Zo veel harmonie, samenwerking, consensus en wederzijds begrip. Beter kan het toch niet?

Maar….

Het maaiveld is laag en we houden onze kop er onder omdat aanpassen aan de groep belangrijker is geworden dan je eigen mening. Nieuwe ideeën worden niet geuit, de anderen zouden het eens raar kunnen vinden. En we overleggen, vergaderen en onderhandelen tot we een ons wegen.

We zakken weg in het groene moeras dat ooit een polder was.

We moeten niet vergeten dat ook andere eigenschappen nodig zijn en dat juist de verschillen elkaar aanvullen. Eigenwijsheid hebben we nodig! En dat er soms een slecht idee bij zit of we het niet met elkaar eens zijn. Dat is prima. Dat hoort bij vooruitgang.

Wil jij ook een beetje eigenwijzer worden en meer weten over groen, rood, blauw en geel gedrag? Of heb je een andere mening? Laat het me weten, ik ben benieuwd of je het met me (on)eens bent.

 

facebooktwitterlinkedin

Netwerkorganisatie????

Organisaties veranderen. Er zijn start-ups, organisaties zonder leidinggevenden en zelfsturende teams. En de volgende trend staat al weer om de hoek. De netwerkorganisatie.

Zelfs het NRC berichtte daar een paar weken geleden over. Zij beschreven het als een organisatievorm waarin teams met experts in wisselende samenstellingen een complex product in elkaar zetten, zoals software, machines en elektronische apparaten.

Hierbij is het idee dat je met verschillende organisaties samen de beste mensen hebt voor het maken van een ding. Eigenlijk een beetje zoals bouwbedrijven dat doen. De een kan goed duren hangen en de ander juist kozijnen verven. Door samen op te trekken kan je extra waarde voor de klant creëren in hetzelfde nieuwbouwhuis. En de klant, die hoeft niet te zoeken naar twee bedrijven. Hij vertrouwd op de samenwerkende bedrijven omdat zij ook op elkaar moeten vertrouwen.

De definitie die het NRC gebruikt is wat mij betreft een beetje kort door de bocht. Je ziet dit soort samenwerking bijv. al jaren ook  juist met complex advies. En in hoeverre moeten het “bedrijven” zijn die samenwerken. Er zijn veel zeer specialistische eenpitters die juist die expertstatus hebben die nodig is voor dit soort projecten. En is de samenwerking gebonden aan dat ene “ding” of advies. Of gaat het verder? En hoe zit het met de andere bekende invulling van het woord? Netwerken is niet voor niets een belangrijk onderdeel van “zaken”doen. En is het wel iets nieuws? De vorm werd al in het begin van de jaren 90 van de vorige eeuw beschreven. Even voor je beeld, dat is toen de eerste mobiele telefoons werden geïntroduceerd.20160511_141752

Toch is er wel iets veranderd waardoor het nu echt lijkt te gaan leven. De toegang tot informatie, de techniek en de mensen. Daar waar “vroeger” het normaal was om zo lang mogelijk voor één bedrijf en één baas te werken is dat voor velen nu juist geen wenselijke situatie meer. En op één fysieke plek werken is ook al lang niet meer nodig. Ook kan je makkelijker je kennis uitbreiden doordat informatie veel gemakkelijker beschikbaar is. Gaat dat het verschil maken? Of is er meer nodig?

Veel meer vragen dan antwoorden dus in deze blog. Leuk! Daar ben ik dol op. Mag ik gaan lezen, denken en zoeken om al die antwoorden te vinden. Want wat ik al wel zeker weet; samenwerken met anderen die andere dingen weten, andere dingen leuk vinden en die goed zijn in andere dingen dan ik, dat werkt. De kracht van de verschillen! Dat is de toegevoegde waarde, hoe je het ook noemt.

Als jij liever een blog leest in plaats van zelf op onderzoek uit te gaan, meer vragen en antwoorden volgen. En als je een andere mening hebt of ook vragen hebt. Ik hoor ze graag :-).

facebooktwitterlinkedin

Snoepjes, Anti-feedback en competitie; Teambuilding met een smile(y)!

IMG_20160414_142924

Afgelopen vrijdag mochten we 80 mensen van Ludens kinderopvang in Utrecht een teambuilding training geven. Hoe cool is dat? 5 teams en 7 trainers samen aan de slag om elkaar beter te leren kennen én om een leuke dag te hebben.

Ik heb mooie gesprekken over samenwerking gehoord. Hoeveel snoepjes van welke kleur heb jij? Welke kleur ben jij? Wat zijn je sterke en je zwakke punten? Hoe vullen wij elkaar aan en waarom begrijpen wij elkaar soms niet? Eerlijk en open. Echt een cadeautje om daar deel van te mogen uitmaken, om te zien dat een training die wij hebben gemaakt teams echt verder helpt.

Daarna kwam de positieve feedback. Mooie boodschappen, letterlijk op je rug. Want feedback, dat is toch wel een ding. Je ziet vaak dat mensen in organisaties wel feedback willen geven, maar dat dat toch echt lastig is. Positieve feedback levert gelukkig hele mooie dingen op maar toch blijft het vaak moeilijk om de minder leuke dingen te zeggen. Daarom doen wij ook aan anti-feedback. Deze feedback 2.0 oefening haalt feedback naar deze eeuw. Duidelijk, gemakkelijk en eerlijk. Geen regels maar respect.

Ook heb ik de teams fanatiek zien strijden om de winst. Samenwerken was echt nodig om te kunnen winnen en dat was duidelijk te zien. Met vereende krachten lukte het de teams om de competitie aan te gaan om als klap op de vuurpijl enorme ballonnentorens te bouwen.

Ja, het was een mooie dag en ik ben super trots 🙂 op ons allemaal. Zoals ik laatst al schreef “Samenwerken is een feest”.

Ik vertel je graag meer! Mail naar marionvanwezel@proceschef.nl of bel naar 06-38508275.

facebooktwitterlinkedin

De innovatie van broodbeleg naar cheesecake

Vorige week was ik nogal onhandig in de keuken. Ik was druk en wilde alles snel doen. En zoals te verwachten, er ging van alles mis. Gek genoeg is bij mij ook juist het apparaat dat ik gebruik om sneller te zijn vaak het probleem. De keukenmachine dus. Als ik hem al niet half laat ontploffen omdat ik hem probeer te gebruiken als blender stop ik er iets in dat daar niet tegen kan.

En dan begint het. Want het is toch jammer om vloeibare knoflook-roomkaas weg te gooien. Dan moet je er iets anders van maken. En dat vraagt anders kijken naar je oorspronkelijke plan. Loslaten wat je eigenlijk wilde doen, kijken naar de situatie en het doel en iets anders, iets nieuws, verzinnen.

Eigenlijk moet je even een ministukje innovatie in de keuken doen. Innovatie, een term die je overal hoort en iets dat je moet doen. Anders gaat het niet lukken als bedrijf in deze snel veranderende wereld. We denken dan aan nieuwe technieken en start-up’s met hipsters die in korte tijd miljoenen verdienen. Hoe ga je dat ooit in je eigen organisatie doen? Gelukkig hoeft innovatie niet altijd zo extreem te zijn. Ook het verzinnen van een verbetering of voor jouw organisatie nieuw product kan al een innovatie zijn. Ook het anders aanpakken van een proces of bijv. het op een nieuwe manier hergebruiken van een afvalproduct is al een innovatie.

Stelregel, je verbeterd en veranderd door op een andere manier tegen jouw wereld aan te kijken. En gelukkig zijn er ook veel mensen en bedrijven die dat doen zonder heel hip te zijn of miljoenen te verdienen. Sterker, er zijn juist ook veel belangeloze mooie verbeteringen die anderen helpen. Rugzakken van rubberboten voor vluchtelingen (http://itworksshops.org/), een combinatie van jas en slaapzak voor daklozen (http://www.sheltersuit.com/) of stroom uit tomatenafval (http://www.kijkmagazine.nl/nieuws/rotte-tomaten-gaan-stroom-leveren/ ). Er is zelfs een innovatie top 100 (http://www.mkbinnovatietop100.nl/).

Mijn tijdelijke innovatie van een roomkaas-knoflook smeersel voor op brood naar een hartige cheesecake verdient dergelijke eer niet. Op internet staan stapels recepten. Maar hij was wel lekker genoeg om vaker te maken dus bij deze het recept J.

Recept hartige knoflook-cheesecake

Voor het kaasmengsel

– 2 bakjes roomkaas (400 gram)
– 2 tenen knoflook
– 4 eieren
– 1 Eetlepel maïzena
– 2 Eetlepels water
– 100 gram geraspte harde kaas (bijv. pecorino of parmezaanse kaas)
– 1 Handje gehakte peterselie

Voor de bodem:

200 gram bloem (evt. volkorenmeel)
130 gram koude roomboter
halve theelepel zout

Werkwijze:

  1. Doe de bloem en het zout in een kom.
  2. Snijd de boter in kleine stukjes en doe deze bij de bloem.
  3. Meng met je vingertoppen de boter en de bloem door elkaar. Op een bepaald moment blijft het mengsel in grove kruimels aan elkaar plakken. Als dit niet lukt kan je een eetlepel water toevoegen of iets meer boter gebruiken.
  4. Stort de kruimels in een ingevette bakvorm en verdeel ze over de bodem van de vorm.
  5. Druk de kruimels op elkaar zodat het een plak deeg wordt.
  6. Bak de 25 minuten op 180 graden.
  7. Maak het cheesecake mengsel door de roomkaas, knoflook, eieren en de geraspte kaas in de keukenmachine tot een vloeibaar mengsel te mengen.
  8. Doe de eetlepels maïzena in een beker en voeg twee eetlepels water toe.
  9. Meng de maïzena en het water met een vork tot er een witte vloeistof ontstaat en doe deze bij het mengsel.
  10. Voeg als laatste de peterselie toe.
  11. Haal de bodem uit de oven en doe het cheesecake mengsel er bovenop.
  12. Bak 45 minuten op 160 graden.
facebooktwitterlinkedin

Samenwerken is een feest

20160308_213909In mijn vorige blog schreef ik het al, samenwerken is voor mij een thema geworden. En deze week was het feest. Ik mocht eerst samen met Ingrid Klinkert en Miranda Straver de Blik workshop van het ondernemershuis Deventer verzorgen. Een groep mensen die elkaar nog niet kenden maar wel interesse hebben in samenwerking. Daarnaast een aantal voorgesprekken met leidinggevenden voor een teambuildingsdag voor 80 mensen die Ingrid en ik in samenwerking met Marc Spruit aan het organiseren zijn. En de partnerdag van Symion, een coöperatie van HRM-Professionals waar ik mij bij heb aangesloten. 600 jaar ervaring met mensen en werk in één samenwerking. 600 jaar! Zoveel kennis en ervaring om aan bij te dragen en van te mogen leren. Daar word ik blij van :-).

Allemaal heel verschillend zou je zeggen. En dat is ook zo. Maar er zijn ook veel overeenkomsten. Want of je nu een team hebt dat al jaren met elkaar werkt of een groep die elkaar nog moet leren kennen, het draait om open staan voor elkaar en echt contact maken. Het creëren van  veiligheid zodat mensen zichzelf durven te zijn en de interactie kunnen en durven aangaan met aan de anderen. En natuurlijk de wil om te investeren in de relatie en de groep.

Volgende week mag ik weer. Dan zie ik samen met Marc en Ingrid de 5 andere trainers waarmee we de teambuilding ook echt gaan geven. Daarnaast heb ik een creëren en inspireren sessie met andere trainers, gaat Welmoed de Graaf mij en Ingrid helpen nog beter te leren spreken voor de groep en hebben we een  hernieuwde kennismaking met een jaargenoot van de trainersopleiding en haar kersverse samenwerkingspartner. Wie weet wat er allemaal weer gaat groeien vanuit deze leuke ontmoetingen en samenwerkingsverbanden.

 

 

facebooktwitterlinkedin