Feedback; Leuker kunnen we het wel maken.

feedback-papieren1Vorige week hebben wij een aantal nieuwe werkvormen uitgeprobeerd. Dat is belangrijk omdat je pas als je iets hebt gedaan je ook echt weet of het werkt zoals je verwacht. We doen dan stukjes van een training en we geven heel weinig uitleg.  Dit helpt ons met de doorontwikkeling van werkvormen en met de inrichting en flow van een training.

Vraag feedback
We vragen dus feedback. En als een werkvorm over feedback gaat kan die soms best pittig zijn. Dat is natuurlijk ook niet gek want feedback is best lastig. Het is moeilijk en je moet zorgvuldig zijn. Daarnaast gaat het over jou. Over je gedrag, iets dat je wel of niet gedaan hebt. Of over iets dat je bedacht of gemaakt hebt.

En dat kan positief of opbouwend (negatief) zijn. Eerlijk gezegd hoor ik natuurlijk ook liever dat ik iets goed heb gedaan. Tenminste, op het moment dat ik de feedback krijg. Het is niet leuk om te horen dat je iets verkeerd hebt aangepakt. Toch weet ik dat juist de opbouwende feedback heel belangrijk is.

Leer
Waarom? Omdat ik daar iets van leer. Ik leer wat over de keuzes die we maken bij werkvormen en trainingen. Ik leer over mijzelf en de ander. En ik leer wat er nodig is om te verbeteren. Soms weet je meteen wat er te leren valt maar soms heb je ook even tijd nodig om iets te verwerken. Om het te plaatsen en te bepalen wat je met de feedback gaat doen.

Eigenwijs
Wat trouwens niet altijd wil zeggen dat ik naar aanleiding van feedback altijd veel verander of opnieuw doe. Dat hangt er vanaf. Een beetje eigenwijs* mag je wel zijn. Tenminste als je weet waarom je ermee doet wat je ermee doet.

Praat
En als je het niet begrijpt? Als je niet weet wat je er van te leren hebt. Praat dan. Met degene die je feedback heeft gegeven of wanneer dat lastig is met iemand die je kan helpen de feedback in perspectief te zien. We zijn namelijk allemaal mensen. Degene die feedback geeft en degene die het krijgt. Iedereen heeft goede en slechte dagen en goede en slechte kanten. Juist door dat te leren zien en accepteren kom je dichter bij jezelf en de ander.

Kom ook naar de training Feedback 2.0 Weg met de regels.
10 November 19.00 – 21.30
Kopi Susu, Utrecht

Geef je op via info@dekrachtvandeverschillen.nl

* Eigenwijsheid: Zelf onderzoeken, leren en denken. Met creativiteit en zelfvertrouwen een eigenwijze mening vormen én kennis hebben over je eigen wijze. Niet te verwarren met koppigheid!

facebooktwitterlinkedin

Het magische bos van zelfsturing

Vorige week was ik in een bos. Een magisch bos van zelfsturing waar iedereen bijdraagt en verantwoordelijkheid neemt. Samen delen en doen. Uitproberen en ervaren. Heel verschillende mensen met nog meer verschillende achtergronden die samen iets moois neerzetten. Ik had het niet verwacht maar ik heb zomaar op een festival in een bos zelfsturendheid mogen ervaren.

Natuurlijk is er organisatie vooraf. Er zijn mensen die (veel) meer doen dan anderen. Daar waar ik twee dagen was ondergedompeld zijn er mensen die maanden van tevoren bezig zijn met de organisatie. Ook zijn er de initiatiefnemer (Martijn Aslander) en sleutelfiguren voor specialistische taken zoals koken en elektra. Maar er zijn geen leiders, alleen mensen die meer weten.

Verder is er zo veel mogelijk zelfsturing vanuit de intrinsieke motivatie om bij te dragen aan het geheel. Bijdragen omdat je dat echt wil. Omdat bijdragen het mooiste is dat je kan doen. Bijdragen omdat alleen door bij te dragen je fysiek, mentaal en spiritueel aanwezig kan zijn in het magische bos.

Het vlammetje van mijn eigen zoektocht naar het nieuwe organiseren is weer aangewakkerd. Wat ik heb geleerd is dat je moet doen en ervaren om te kunnen begrijpen. Ik heb geleerd dat zelfsturing geen organisatievorm is maar een gevoel. Een gevoel dat je deelt met alle mooie mensen die samen met jou werken aan het doel dat je samen hebt.

Gelukkig is het bos nooit af. Volgend jaar weer.

kunst-art-made-from-plastic-waste-and-lights-by-marian-bakker-marian-tappel-and-roxanne-monsanto

(Kunst die aandacht vraagt voor de vervuilingsproblematiek door plastic. Gemaakt van plasticafval en lichtjes door Marian Bakker, Marian Tappel en Roxanne Monsanto)

facebooktwitterlinkedin

Feedback 2.0

feedback2

We kennen het allemaal. Feedback. Lastig gedoe. Je wil graag dat je medewerkers zich uitspreken, over de goede en minder goede dingen die er dagelijks op de werkvloer gebeuren.  Maar wat blijkt, ze schieten er vooral van in de weerstand. En wees eens eerlijk, hebben we dat niet allemaal een beetje? Alleen al die regels… dat is toch niet meer van deze tijd!

Misschien moeten we weer even bij het begin beginnen. Niet bij het middel maar bij het doel. Dan blijkt het opeens een stuk minder ingewikkeld. We willen dat mensen die met elkaar werken, die elkaar vaak zien, goed communiceren. Je wil medewerkers die elkaar gemakkelijk en open aanspreken op de dagelijkse dingen en op het nakomen van afspraken. Medewerkers die snappen dat je samen effectiever en efficiënter kan werken als je praat over proces en functioneren. We willen mensen die het elkaar vertellen als iets goed gaat én als het iets minder loopt. Zonder meteen bang te zijn dat ze iets verkeerd doen of elkaar kwetsen. Heel gewoon eigenlijk. Daarom feedback 2.0. Feedback die wel aansluit bij deze eeuw. Niet moeilijk doen, geen regels maar wel openheid en respect.

Hoe doe je dat dan, zo zonder regels? Die zijn natuurlijk niet voor niets ontstaan, daar ergens in de jaren zeventig van de vorige eeuw. En daar zit de crux. Toen werkte je nog veertig jaar voor dezelfde baas, was de huisarts de belangrijkste man in het dorp en sprak je je vader en moeder aan met U.

Tegenwoordig is dat anders. We zijn gewend te vertellen wat we vinden. We Liken er op los.  Maar omdat het een speciale naam krijgt “Feedback” is het opeens een lastig ding. Iets om eng te vinden en niet te kunnen. Onzin! We kunnen het allemaal maar zijn het verleerd om het gewoon te doen.  Ok, we geven het toe, er is wel een addertje, het draait niet alleen om praten, maar vooral ook om luisteren. En om jezelf en de ander kennen. Het herkennen van je eigen communicatiestijl en die van de ander. En vergeet de kracht van de verschillen niet, één en één is drie.

Leer ook de feedback van deze eeuw.  Kom naar de training Feedback 2.0. die ik samen met Ingrid Klinkert geef bij de summerschool van Pop-up professionals in Utrecht. Geef je op via http://www.popupprofessionals.nl/product/feedback-workshop/

facebooktwitterlinkedin

Ontgroenen die handel!

in_een_groen_groen02

Nederland is veel te groen. En dan heb ik het niet over het aantal bomen of de politieke kleur, maar over samenwerken. Of om precies te zijn, groen gedrag in samenwerken. Niet dat er iets mis is met groen gedrag, maar je moet het niet overdrijven.

En daar gaat het vaak mis. Groene eigenschappen krijgen de overhand. Iedereen wil elkaar tevreden houden. We zijn coöperatief en hebben oog voor de gevoelens van alle anderen. We maken echt contact met elkaar en zorgen er voor dat we de ander begrepen hebben.

Zo veel harmonie, samenwerking, consensus en wederzijds begrip. Beter kan het toch niet?

Maar….

Het maaiveld is laag en we houden onze kop er onder omdat aanpassen aan de groep belangrijker is geworden dan je eigen mening. Nieuwe ideeën worden niet geuit, de anderen zouden het eens raar kunnen vinden. En we overleggen, vergaderen en onderhandelen tot we een ons wegen.

We zakken weg in het groene moeras dat ooit een polder was.

We moeten niet vergeten dat ook andere eigenschappen nodig zijn en dat juist de verschillen elkaar aanvullen. Eigenwijsheid hebben we nodig! En dat er soms een slecht idee bij zit of we het niet met elkaar eens zijn. Dat is prima. Dat hoort bij vooruitgang.

Wil jij ook een beetje eigenwijzer worden en meer weten over groen, rood, blauw en geel gedrag? Of heb je een andere mening? Laat het me weten, ik ben benieuwd of je het met me (on)eens bent.

 

facebooktwitterlinkedin

Netwerkorganisatie????

Organisaties veranderen. Er zijn start-ups, organisaties zonder leidinggevenden en zelfsturende teams. En de volgende trend staat al weer om de hoek. De netwerkorganisatie.

Zelfs het NRC berichtte daar een paar weken geleden over. Zij beschreven het als een organisatievorm waarin teams met experts in wisselende samenstellingen een complex product in elkaar zetten, zoals software, machines en elektronische apparaten.

Hierbij is het idee dat je met verschillende organisaties samen de beste mensen hebt voor het maken van een ding. Eigenlijk een beetje zoals bouwbedrijven dat doen. De een kan goed duren hangen en de ander juist kozijnen verven. Door samen op te trekken kan je extra waarde voor de klant creëren in hetzelfde nieuwbouwhuis. En de klant, die hoeft niet te zoeken naar twee bedrijven. Hij vertrouwd op de samenwerkende bedrijven omdat zij ook op elkaar moeten vertrouwen.

De definitie die het NRC gebruikt is wat mij betreft een beetje kort door de bocht. Je ziet dit soort samenwerking bijv. al jaren ook  juist met complex advies. En in hoeverre moeten het “bedrijven” zijn die samenwerken. Er zijn veel zeer specialistische eenpitters die juist die expertstatus hebben die nodig is voor dit soort projecten. En is de samenwerking gebonden aan dat ene “ding” of advies. Of gaat het verder? En hoe zit het met de andere bekende invulling van het woord? Netwerken is niet voor niets een belangrijk onderdeel van “zaken”doen. En is het wel iets nieuws? De vorm werd al in het begin van de jaren 90 van de vorige eeuw beschreven. Even voor je beeld, dat is toen de eerste mobiele telefoons werden geïntroduceerd.20160511_141752

Toch is er wel iets veranderd waardoor het nu echt lijkt te gaan leven. De toegang tot informatie, de techniek en de mensen. Daar waar “vroeger” het normaal was om zo lang mogelijk voor één bedrijf en één baas te werken is dat voor velen nu juist geen wenselijke situatie meer. En op één fysieke plek werken is ook al lang niet meer nodig. Ook kan je makkelijker je kennis uitbreiden doordat informatie veel gemakkelijker beschikbaar is. Gaat dat het verschil maken? Of is er meer nodig?

Veel meer vragen dan antwoorden dus in deze blog. Leuk! Daar ben ik dol op. Mag ik gaan lezen, denken en zoeken om al die antwoorden te vinden. Want wat ik al wel zeker weet; samenwerken met anderen die andere dingen weten, andere dingen leuk vinden en die goed zijn in andere dingen dan ik, dat werkt. De kracht van de verschillen! Dat is de toegevoegde waarde, hoe je het ook noemt.

Als jij liever een blog leest in plaats van zelf op onderzoek uit te gaan, meer vragen en antwoorden volgen. En als je een andere mening hebt of ook vragen hebt. Ik hoor ze graag :-).

facebooktwitterlinkedin

Snoepjes, Anti-feedback en competitie; Teambuilding met een smile(y)!

IMG_20160414_142924

Afgelopen vrijdag mochten we 80 mensen van Ludens kinderopvang in Utrecht een teambuilding training geven. Hoe cool is dat? 5 teams en 7 trainers samen aan de slag om elkaar beter te leren kennen én om een leuke dag te hebben.

Ik heb mooie gesprekken over samenwerking gehoord. Hoeveel snoepjes van welke kleur heb jij? Welke kleur ben jij? Wat zijn je sterke en je zwakke punten? Hoe vullen wij elkaar aan en waarom begrijpen wij elkaar soms niet? Eerlijk en open. Echt een cadeautje om daar deel van te mogen uitmaken, om te zien dat een training die wij hebben gemaakt teams echt verder helpt.

Daarna kwam de positieve feedback. Mooie boodschappen, letterlijk op je rug. Want feedback, dat is toch wel een ding. Je ziet vaak dat mensen in organisaties wel feedback willen geven, maar dat dat toch echt lastig is. Positieve feedback levert gelukkig hele mooie dingen op maar toch blijft het vaak moeilijk om de minder leuke dingen te zeggen. Daarom doen wij ook aan anti-feedback. Deze feedback 2.0 oefening haalt feedback naar deze eeuw. Duidelijk, gemakkelijk en eerlijk. Geen regels maar respect.

Ook heb ik de teams fanatiek zien strijden om de winst. Samenwerken was echt nodig om te kunnen winnen en dat was duidelijk te zien. Met vereende krachten lukte het de teams om de competitie aan te gaan om als klap op de vuurpijl enorme ballonnentorens te bouwen.

Ja, het was een mooie dag en ik ben super trots 🙂 op ons allemaal. Zoals ik laatst al schreef “Samenwerken is een feest”.

Ik vertel je graag meer! Mail naar marionvanwezel@proceschef.nl of bel naar 06-38508275.

facebooktwitterlinkedin

Samenwerken is een feest

20160308_213909In mijn vorige blog schreef ik het al, samenwerken is voor mij een thema geworden. En deze week was het feest. Ik mocht eerst samen met Ingrid Klinkert en Miranda Straver de Blik workshop van het ondernemershuis Deventer verzorgen. Een groep mensen die elkaar nog niet kenden maar wel interesse hebben in samenwerking. Daarnaast een aantal voorgesprekken met leidinggevenden voor een teambuildingsdag voor 80 mensen die Ingrid en ik in samenwerking met Marc Spruit aan het organiseren zijn. En de partnerdag van Symion, een coöperatie van HRM-Professionals waar ik mij bij heb aangesloten. 600 jaar ervaring met mensen en werk in één samenwerking. 600 jaar! Zoveel kennis en ervaring om aan bij te dragen en van te mogen leren. Daar word ik blij van :-).

Allemaal heel verschillend zou je zeggen. En dat is ook zo. Maar er zijn ook veel overeenkomsten. Want of je nu een team hebt dat al jaren met elkaar werkt of een groep die elkaar nog moet leren kennen, het draait om open staan voor elkaar en echt contact maken. Het creëren van  veiligheid zodat mensen zichzelf durven te zijn en de interactie kunnen en durven aangaan met aan de anderen. En natuurlijk de wil om te investeren in de relatie en de groep.

Volgende week mag ik weer. Dan zie ik samen met Marc en Ingrid de 5 andere trainers waarmee we de teambuilding ook echt gaan geven. Daarnaast heb ik een creëren en inspireren sessie met andere trainers, gaat Welmoed de Graaf mij en Ingrid helpen nog beter te leren spreken voor de groep en hebben we een  hernieuwde kennismaking met een jaargenoot van de trainersopleiding en haar kersverse samenwerkingspartner. Wie weet wat er allemaal weer gaat groeien vanuit deze leuke ontmoetingen en samenwerkingsverbanden.

 

 

facebooktwitterlinkedin

Samenwerken

 

Een jaar geleden deed ik een schrijfoefening waarbij het de bedoeling was om in een korte tijd zo veel mogelijk op te schrijven over hoe je naar de toekomst kijkt. Door hierbij vooral niet na te denken krijg je beter inzicht in wat je echt wilt en wat er belangrijk voor je is. Deze oefening maakte voor mij heel duidelijk dat ik niet meer alleen wilde werken.

Op dat moment was ik al meer dan drie jaar ZZP-er. Toch wilde ik niet weer in loondienst gaan en mensen in dienst nemen was geen optie dus moest ik samenwerking zoeken. Zo heeft een kwartiertje schrijven er voor gezorgd dat  samenwerken het afgelopen jaar een terugkerend thema is geworden. Niet alleen door het te doen maar ook door training over te geven.

Zo heb ik samen met Ingrid een aantal trainingen ontwikkeld die gaan over samenwerken en teams. Welke rol heb je, hoe kijk je naar jezelf en de ander, welke kwaliteiten heb je en hoe kan je samen gebruik maken van de overeenkomsten én de verschillen. Ik heb door onze samenwerking geleerd dat wanneer je als ondernemers samen aan de slag gaat je er voor moet zorgen dat het duidelijk is welk doel je samen voor ogen hebt. Je visie moet overeenkomen en je moet een beeld hebben van wat de samenwerking jullie beiden gaat brengen. Daarnaast moet je open en eerlijk zijn. Vanaf het begin alles bespreekbaar maken en jezelf en elkaar zo goed mogelijk leren kennen. En wat blijkt, juist de verschillen zorgen er voor dat je samen sterker bent. De optelsom van de verschillen wordt een vermenigvuldiging van ideeën en kansen.

Ook kwam ik in mijn volleybalteam iemand tegen die als partner onderdeel is van een coöperatie van HR professionals. Al pratend na een wedstrijd kwamen we er achter dat ik daar misschien wel heel goed tussen zou kunnen passen. Daardoor kan ik mijzelf nu Aspirant Partner van Symion noemen (kijk voor meer informatie op http://www.symion.nl/). Aspirant omdat we natuurlijk wel eerst samen moeten kijken of de aansluiting die we denken te hebben ook echt daar is. Dat weet je pas zeker als je elkaar beter leert kennen en tijd en energie hebt geïnvesteerd in de samenwerking.

Ook zin om samen te werken maar weet je nog niet hoe je dat moet aanpakken? Kom dan naar de Blik Workshop Samenwerken die ik  op 8 maart geef met Ingrid Klinkert van I.K. Training & Ontwikkeling en Miranda Straver van het Ondernemershuis Deventer. Kijk op https://www.smore.com/660u5-blik-workshop voor meer informatie Je kan je opgeven via http://www.ondernemershuis-deventer.nl/event/blik-workshop-4/ .Blik workshopfoto Linkedin met tekst

facebooktwitterlinkedin

Schaap of aap?

20151206_212711 (1)

 

Toen ik over deze You-tube video “Jij bent een schaap” van Jef Staes struikelde heb ik meteen het boek “Mijn manager is een held” gekocht. Zijn visie op informatie en dat wat deze informatie met onze maatschappij en organisaties doet is een blik in de toekomst. Daarnaast is hij heel grappig, dus als je een half uurtje over hebt of eens iets wil kijken dat nuttiger is dan je dagelijkse comedy moet je daar even tijd voor maken.

Ik word er in ieder geval blij van. In “Mijn manager is een held” sluit Jef eerst aan op het eerste boek “Mijn organisatie is een jungle”. Hij legt uit wat er is veranderd in de laatste paar jaar. Hoe de toegang tot alle informatie van de wereld er voor heeft gezorgd dat de organisaties van vroeger niet meer voldoen. Hij beschrijft hoe de oude 2D organisaties het afleggen en hoe je een 3D organisatie inricht die gericht is op innovatie. Hij gebruikt beeldende taal en analogieën waardoor het gemakkelijk leest.

Deel twee gaat over leren. Hoe leer je? Hoe werken je hersenen als je leert? Hoe werkt leren in dit 3D tijdperk. En natuurlijk, hoe zorg je er voor dat mensen willen leren en daarna echt iets met het geleerde kunnen.

In deel drie van het boek wordt Jeffs Law geïntroduceerd. Deze wet, uitgewerkt op de manier van een natuurkundige vergelijkingen, geeft weer hoe je met behulp van verschillende rollen in een organisatie van marktverandering en trends naar innovatie komt.

Leiden, leren en innoveren in een snel veranderende wereld waarin alle mogelijke informatie voor iedereen met een internetverbinding beschikbaar is. Passie en talent. De juiste mensen op de juiste plek en tijd, dat is waar het om volgens Jef om draait. Ik zeg dus lezen. Misschien dat het makkelijker is om eerst “Mijn organisatie is een jungle” te lezen maar het kan ook prima in de verkeerde volgorde. Ik ben in ieder geval nog niet uitgeleerd op dit onderwerp maar op dit moment stiekem meer geïnteresseerd in zijn laatste boek ”Ik was een schaap”.

facebooktwitterlinkedin

Gordon, Jamie of Pierre, wie is de chef?

Zoveel TV-koks, zoveel verschillende manieren waarop ze de chef zijn. Allemaal hebben ze hun eigen aanpak. Strak geleid en zeer duidelijk zoals Gorden Ramsey. Blij en enthousiast als Pierre Wind of een duidelijke visie zoals Jamie Oliver. Ze hebben een voorkeur voor de manier waarop ze hun taak, het aansturen van de andere koks (en natuurlijk zo veel mogelijk op TV zijn), uitvoeren. Ze doen allemaal hetzelfde, hebben de zelfde functie, maar kiezen een andere rol. Ander gedrag om voor elkaar te krijgen wat ze willen.

Gordon Ramsey is een Generaal. Hij is duidelijk, aanwezig en hij eist de aandacht. Hij kijkt vastberaden in de camera met een lichte frons tussen zijn ogen. Jamie is een Dromer. Hij heeft een duidelijke missie. Deze is: “Alles wat we doen gaat over het verbeteren van levens door betere kennis over eten, waar het vandaan komt en hoe het ons lichaam beïnvloed”. Hij draagt dit uit in alles wat hij doet en zo neemt hij de mensen mee in zijn droom. Pierre Wind is een Cheerleader. Hij is blij en aanwezig, zorgt voor een goede sfeer en ziet het mooie in alles. En of dat een mooi ingrediënt of een medewerker is die een compliment verdient, hij zal dat enthousiast verkondigen. Daarmee motiveert hij de mensen om zich heen.

Niet alleen als chef heb je een rol. Binnen een team heeft iedereen zijn eigen kwaliteiten en bijbehorende rol. Bij sommigen is dat duidelijker dan bij anderen, maar allemaal hebben we de voorkeur voor een of twee teamrollen. Toch hebben we ook allemaal de keus om als dit nodig is een andere rol te kiezen. Als je een slechtlopend restaurant wil redden is de rol van generaal wel handig, maar dat is zeker niet altijd de beste manier om iets te bereiken. Als je wil dat iedereen gezond gaat eten is het delen van je visie en droom misschien wel een betere manier.

Meer weten over de Generaal, de Dromer, de Cheerleader of een van de andere teamrollen? Kijk bij de training Teamrollen en Teamvorming of neem contact op.

GENERAAL-gordon

facebooktwitterlinkedin