Urgentie my a**

Ik ben deze week weg om te schrijven. Voor de mensen die mij al wat langer kennen, er moet iets af 😉 . Een boek om precies te zijn. En hoewel ik dus nu eigenlijk over verandermanagement en projectinrichting zou moeten schrijven maak ik toch even een blog. Want gek genoeg is dat de basis. De afspraak met mijzelf is dat ik om de week een nieuwe blog schrijf. En dat is deze week, dus maak ik toch maar tijd.

Toen ik besloot een boek te schrijven ben ik begonnen met blogs. Ik hield eigenlijk niet zo van schrijven en vond al helemaal dat ik daar talent voor had maar als je iemand iets wil leren, iets te vertellen hebt, is schrijven een goede manier.

En wat blijkt, ik ben er van gaan houden. Ik heb geleerd dat ik wel kan schrijven. Misschien dat niet iedereen het leuk vind, maar dat hoeft ook niet. En ik weet zeker dat er her en der dt fouten in zitten, maar die neem ik maar voor lief. Dat maakt je geen slechte schrijver, hoogstens slecht in spelling. En zelfs grammaticaal zit het vaak niet zo goed in elkaar. Maar weet je wat, het is mijn stem. Mijn verhaal. En dat mag ik vertellen op mijn manier.

Het andere grote voordeel van schrijven is dat je jezelf dwingt om een mening te hebben over hetgeen je schrijft. Je moet als je iets wilt vertellen over bijvoorbeeld verandermanagement weten wat de huidige werkwijze en theorie is. Je moet nadenken over je eigen werkwijze en bepalen of dat bij elkaar aansluit. En je moet leren dat als je vastloopt in het schrijven je ergens tegen aan bent gelopen waar je waarschijnlijk een onvoldoende onderbouwde mening over hebt. Iets waar je zelf nog wat over te leren hebt. Vaak iets waar je je eigenwijze mening over hebt. En dan krijg je paragrafen als “Urgentie my a**”.

Of de titels blijven bestaan, ik weet het nog niet. Maar dat ik als dit boek af is gewoon aan een nieuwe begin, dat staat vast.20160817_112402

facebooktwitterlinkedin

Netwerkorganisatie????

Organisaties veranderen. Er zijn start-ups, organisaties zonder leidinggevenden en zelfsturende teams. En de volgende trend staat al weer om de hoek. De netwerkorganisatie.

Zelfs het NRC berichtte daar een paar weken geleden over. Zij beschreven het als een organisatievorm waarin teams met experts in wisselende samenstellingen een complex product in elkaar zetten, zoals software, machines en elektronische apparaten.

Hierbij is het idee dat je met verschillende organisaties samen de beste mensen hebt voor het maken van een ding. Eigenlijk een beetje zoals bouwbedrijven dat doen. De een kan goed duren hangen en de ander juist kozijnen verven. Door samen op te trekken kan je extra waarde voor de klant creëren in hetzelfde nieuwbouwhuis. En de klant, die hoeft niet te zoeken naar twee bedrijven. Hij vertrouwd op de samenwerkende bedrijven omdat zij ook op elkaar moeten vertrouwen.

De definitie die het NRC gebruikt is wat mij betreft een beetje kort door de bocht. Je ziet dit soort samenwerking bijv. al jaren ook  juist met complex advies. En in hoeverre moeten het “bedrijven” zijn die samenwerken. Er zijn veel zeer specialistische eenpitters die juist die expertstatus hebben die nodig is voor dit soort projecten. En is de samenwerking gebonden aan dat ene “ding” of advies. Of gaat het verder? En hoe zit het met de andere bekende invulling van het woord? Netwerken is niet voor niets een belangrijk onderdeel van “zaken”doen. En is het wel iets nieuws? De vorm werd al in het begin van de jaren 90 van de vorige eeuw beschreven. Even voor je beeld, dat is toen de eerste mobiele telefoons werden geïntroduceerd.20160511_141752

Toch is er wel iets veranderd waardoor het nu echt lijkt te gaan leven. De toegang tot informatie, de techniek en de mensen. Daar waar “vroeger” het normaal was om zo lang mogelijk voor één bedrijf en één baas te werken is dat voor velen nu juist geen wenselijke situatie meer. En op één fysieke plek werken is ook al lang niet meer nodig. Ook kan je makkelijker je kennis uitbreiden doordat informatie veel gemakkelijker beschikbaar is. Gaat dat het verschil maken? Of is er meer nodig?

Veel meer vragen dan antwoorden dus in deze blog. Leuk! Daar ben ik dol op. Mag ik gaan lezen, denken en zoeken om al die antwoorden te vinden. Want wat ik al wel zeker weet; samenwerken met anderen die andere dingen weten, andere dingen leuk vinden en die goed zijn in andere dingen dan ik, dat werkt. De kracht van de verschillen! Dat is de toegevoegde waarde, hoe je het ook noemt.

Als jij liever een blog leest in plaats van zelf op onderzoek uit te gaan, meer vragen en antwoorden volgen. En als je een andere mening hebt of ook vragen hebt. Ik hoor ze graag :-).

facebooktwitterlinkedin

De innovatie van broodbeleg naar cheesecake

Vorige week was ik nogal onhandig in de keuken. Ik was druk en wilde alles snel doen. En zoals te verwachten, er ging van alles mis. Gek genoeg is bij mij ook juist het apparaat dat ik gebruik om sneller te zijn vaak het probleem. De keukenmachine dus. Als ik hem al niet half laat ontploffen omdat ik hem probeer te gebruiken als blender stop ik er iets in dat daar niet tegen kan.

En dan begint het. Want het is toch jammer om vloeibare knoflook-roomkaas weg te gooien. Dan moet je er iets anders van maken. En dat vraagt anders kijken naar je oorspronkelijke plan. Loslaten wat je eigenlijk wilde doen, kijken naar de situatie en het doel en iets anders, iets nieuws, verzinnen.

Eigenlijk moet je even een ministukje innovatie in de keuken doen. Innovatie, een term die je overal hoort en iets dat je moet doen. Anders gaat het niet lukken als bedrijf in deze snel veranderende wereld. We denken dan aan nieuwe technieken en start-up’s met hipsters die in korte tijd miljoenen verdienen. Hoe ga je dat ooit in je eigen organisatie doen? Gelukkig hoeft innovatie niet altijd zo extreem te zijn. Ook het verzinnen van een verbetering of voor jouw organisatie nieuw product kan al een innovatie zijn. Ook het anders aanpakken van een proces of bijv. het op een nieuwe manier hergebruiken van een afvalproduct is al een innovatie.

Stelregel, je verbeterd en veranderd door op een andere manier tegen jouw wereld aan te kijken. En gelukkig zijn er ook veel mensen en bedrijven die dat doen zonder heel hip te zijn of miljoenen te verdienen. Sterker, er zijn juist ook veel belangeloze mooie verbeteringen die anderen helpen. Rugzakken van rubberboten voor vluchtelingen (http://itworksshops.org/), een combinatie van jas en slaapzak voor daklozen (http://www.sheltersuit.com/) of stroom uit tomatenafval (http://www.kijkmagazine.nl/nieuws/rotte-tomaten-gaan-stroom-leveren/ ). Er is zelfs een innovatie top 100 (http://www.mkbinnovatietop100.nl/).

Mijn tijdelijke innovatie van een roomkaas-knoflook smeersel voor op brood naar een hartige cheesecake verdient dergelijke eer niet. Op internet staan stapels recepten. Maar hij was wel lekker genoeg om vaker te maken dus bij deze het recept J.

Recept hartige knoflook-cheesecake

Voor het kaasmengsel

– 2 bakjes roomkaas (400 gram)
– 2 tenen knoflook
– 4 eieren
– 1 Eetlepel maïzena
– 2 Eetlepels water
– 100 gram geraspte harde kaas (bijv. pecorino of parmezaanse kaas)
– 1 Handje gehakte peterselie

Voor de bodem:

200 gram bloem (evt. volkorenmeel)
130 gram koude roomboter
halve theelepel zout

Werkwijze:

  1. Doe de bloem en het zout in een kom.
  2. Snijd de boter in kleine stukjes en doe deze bij de bloem.
  3. Meng met je vingertoppen de boter en de bloem door elkaar. Op een bepaald moment blijft het mengsel in grove kruimels aan elkaar plakken. Als dit niet lukt kan je een eetlepel water toevoegen of iets meer boter gebruiken.
  4. Stort de kruimels in een ingevette bakvorm en verdeel ze over de bodem van de vorm.
  5. Druk de kruimels op elkaar zodat het een plak deeg wordt.
  6. Bak de 25 minuten op 180 graden.
  7. Maak het cheesecake mengsel door de roomkaas, knoflook, eieren en de geraspte kaas in de keukenmachine tot een vloeibaar mengsel te mengen.
  8. Doe de eetlepels maïzena in een beker en voeg twee eetlepels water toe.
  9. Meng de maïzena en het water met een vork tot er een witte vloeistof ontstaat en doe deze bij het mengsel.
  10. Voeg als laatste de peterselie toe.
  11. Haal de bodem uit de oven en doe het cheesecake mengsel er bovenop.
  12. Bak 45 minuten op 160 graden.
facebooktwitterlinkedin

Schaap of aap?

20151206_212711 (1)

 

Toen ik over deze You-tube video “Jij bent een schaap” van Jef Staes struikelde heb ik meteen het boek “Mijn manager is een held” gekocht. Zijn visie op informatie en dat wat deze informatie met onze maatschappij en organisaties doet is een blik in de toekomst. Daarnaast is hij heel grappig, dus als je een half uurtje over hebt of eens iets wil kijken dat nuttiger is dan je dagelijkse comedy moet je daar even tijd voor maken.

Ik word er in ieder geval blij van. In “Mijn manager is een held” sluit Jef eerst aan op het eerste boek “Mijn organisatie is een jungle”. Hij legt uit wat er is veranderd in de laatste paar jaar. Hoe de toegang tot alle informatie van de wereld er voor heeft gezorgd dat de organisaties van vroeger niet meer voldoen. Hij beschrijft hoe de oude 2D organisaties het afleggen en hoe je een 3D organisatie inricht die gericht is op innovatie. Hij gebruikt beeldende taal en analogieën waardoor het gemakkelijk leest.

Deel twee gaat over leren. Hoe leer je? Hoe werken je hersenen als je leert? Hoe werkt leren in dit 3D tijdperk. En natuurlijk, hoe zorg je er voor dat mensen willen leren en daarna echt iets met het geleerde kunnen.

In deel drie van het boek wordt Jeffs Law geïntroduceerd. Deze wet, uitgewerkt op de manier van een natuurkundige vergelijkingen, geeft weer hoe je met behulp van verschillende rollen in een organisatie van marktverandering en trends naar innovatie komt.

Leiden, leren en innoveren in een snel veranderende wereld waarin alle mogelijke informatie voor iedereen met een internetverbinding beschikbaar is. Passie en talent. De juiste mensen op de juiste plek en tijd, dat is waar het om volgens Jef om draait. Ik zeg dus lezen. Misschien dat het makkelijker is om eerst “Mijn organisatie is een jungle” te lezen maar het kan ook prima in de verkeerde volgorde. Ik ben in ieder geval nog niet uitgeleerd op dit onderwerp maar op dit moment stiekem meer geïnteresseerd in zijn laatste boek ”Ik was een schaap”.

facebooktwitterlinkedin

Rollen op expeditie

DIPLOMAAT VOORkant

De mensen die mijn blogs vaker lezen weten het al, ik ben dol op programma’s zoals Expeditie Robinson. Groepsdynamiek onder hoge druk. Iedereen laat zich van zijn beste en slechtste kant zien en langzamerhand zie je hoe de groep zich vormt en aanpast aan de situaties die de programmamakers creëren.

En opeens had het gisteren een nieuwe laag….. Nu ik een tijdje werk met onze teamrollen zag ik de rollen tot leven komen bij de kandidaten. De Dromer die ziet dat als hij kans wil maken om te mogen blijven, het nodig is om socialer te zijn en zich iets meer bezig te houden met de groep. Ook was er de Analist die zich wat op de achtergrond houdt en voorlopig vooral observeert wat er allemaal gebeurd.

Nog duidelijker was de Generaal. Die binnen twee afleveringen zijn team om zich heen had verzameld en met een duidelijke strategie leiding aan het geven was aan de door hem verzonnen coup. Waarbij hij even geen rekening gehouden had met de Diplomaat die het even had aangekeken en besloot er een stokje voor te steken. Hij overtuigde voldoende mensen er van dat het voor de groep, en hun eigen positie, beter was de generaal er uit te stemmen.

Volgende week weer kijken, ik ben nu al benieuwd welke rollen de anderen hebben en of de kandidaten hun voorkeursrol ook aanpassen als het spel daar om vraagt.

facebooktwitterlinkedin

Creatief en innovatief; het is weer meloenentijd

square-watermelon-1

Vorige week deelde ik op mijn Facebookpagina https://www.facebook.com/proceschef een filmpje met een meloen en een mixer. Het was snel het meest gedeelde filmpje dat ik ooit geplaatst heb. En dat voor iets simpels als een instant smoothie. Maar eerlijk, de meloen doet het nu eenmaal goed als het gaat om allerlei ideeën om hem te snijden en eten. Hij nodigt uit tot creatief denken en innovatie.

Dat komt omdat hij onhandig combineert met lekker en gezond. Doordat de meloen te groot, rond en plakkerig is gaan mensen verzinnen hoe ze hem toch handig kunnen snijden of eten. Een klein rondje op You-tube levert diverse filmpjes op. Je kan watermeloen snijden met elastiekjes (dat geeft een boel rommel). Je kan ze in een kom snijden en daarna omkeren op een plank zodat het allemaal nette reepjes worden of je kan er flessen wodka in kwijt voor je gaat eten. En met een gat en een mixer heb je snel en gemakkelijk een smoothy. Zoals je zal begrijpen worden de laatste twee ook gecombineerd.

Niet alleen het snijden heeft creativiteit tot gevolg gehad. Ook de meloen zelf is te innoveren. In Japan hebben ze bijvoorbeeld vierkante meloenen. Gemakkelijker te vervoeren en het past beter in de koelkast. En ook hier in Nederland is er iemand die bedacht heeft dat de meloen handiger kan. In de supermarkt liggen sinds kort handzame mini watermeloenen.

20150721_141443

facebooktwitterlinkedin

Veranderen, het is net Bananenbrood

Ik bak de laatste tijd regelmatig bananenbrood. Dat is natuurlijk hartstikke hip maar eigenlijk komt het vooral doordat bananen zo snel overrijp worden in de zomer. Maar daar kan je dan wel weer lekker bananenbrood van maken. Als je het goed doet tenminste…. Ik heb al eerder geschreven dat ik niet zo goed kan bakken en dat heb ik gisteren weer bewezen. Van de buitenkant zag het er prachtig uit maar aan de binnenkant was het klef, droog en zompig tegelijkertijd. Een schoolvoorbeeld van een misbaksel. Eigen schuld, dikke bult, had ik maar een recept moeten gebruiken.

Het deed me denken aan verandermanagement en reorganisaties. Ook hip, bijna elke organisatie doet het wel eens en sommige organisaties lijken er zelfs niet mee te kunnen stoppen. En aan de buitenkant ziet het er vaak best goed uit. Maar tegen de tijd dat het gesneden en opgediend is blijkt het niet eten. De boel is flink door elkaar geklopt en daarna is het de bedoeling dat iedereen weet wat er gedaan moet worden. En dat werkt vaak niet. Het leek een leuk plan maar tegen de tijd dat het uit de oven komt is het toch niet helemaal geworden wat je had verwacht.

Ook voor veranderen heb je een recept nodig. Je moet niet alleen een beeld van het eindresultaat hebben, je moet ook weten hoe je dat bereikt. En het beeld dat je van het eindresultaat hebt moet niet alleen van de buitenkant zijn, je moet ook weten wat er moet veranderen aan de binnenkant. Bij de mensen zelf. Alleen dan heeft het kans van slagen.

De volgende keer gebruik ik maar weer een recept. Het is best zonde om het resultaat van je werk linea recta in de groenbak te laten verdwijnen.

facebooktwitterlinkedin

De beelddenker

denker

Ik ben een beelddenker, tenminste dat denk ik. Het is onmogelijk om een goed beeld te krijgen over hoe anderen denken, je kan immers niet in hun hoofd kijken. Maar als ik aan het woord beelddenker denk, dan zie ik dat beeld van de denker, dus het zal wel kloppen, denk ik zo.

Alle baby’s zijn beelddenker. Zo rond je zesde, wanneer je al aardig praat en begint met lezen, verandert dat. De manier waarop je denkt wordt omgezet naar taaldenken. Tenminste, dat schijnt bij de meeste mensen te gebeuren. +-30 % van de mensen maakt die overstap niet, zij blijven beelddenkers. En dat is soms best lastig want ons onderwijssysteem is daar niet op ingericht en ook in het dagelijks werk is lineair denken meestal de norm.

Maar gelukkig zijn er ook voordelen. Zo gaat beelddenken snel en kunnen beelddenkers situaties en informatie goed als geheel overzien en analyseren. En dat is best handig hoor. Doordat beelddenken associatief is “zie” je meer of andere verbanden. Ook hebben beelddenkers de neiging gebruik te maken van analogieën J .Om je een idee te geven; het lijkt een beetje op een rondje surfen op het web waarbij je steeds doorzoekt op alles wat je tegenkomt. Zo kan je in een paar stappen van het zoeken van informatie over het recept voor mayonaise uitkomen bij de nepgroenten die er in China in de etalage van restaurants staat. Niet altijd efficiënt natuurlijk. Maar wel leuk.

Minder handig is dat het soms moeilijk is om het beeld dat ik heb goed te vertalen naar woorden. Ook is het soms lastig dat je iets vaak ook pas echt kan uitleggen of uitvoeren als het beeld volledig is. Gelukkig zijn daar trucjes voor. Gewoon even tekenen en alles dat in je hoofd zit een A3tje zetten scheelt al een heleboel.

mindmap

facebooktwitterlinkedin

Bouwen

Op het braakliggende stuk grond voor mijn kantoor wordt gebouwd. Ongeveer een maand geleden was het nog een onkruidveldje waar niets gebeurde. Nu is het een grote zandbak en een komen en gaan van apparaten en mensen. En niet alleen van de mensen die aan het werk zijn. Er komen ook mensen kijken naar het werk. Opvallend is dat dat vooral hele kleine en hele grote mannen zijn. Om precies te zijn, jochies en bejaarde mannen. Zeker als er weer een spectaculair apparaat staat kan je hier de observant observeren.

Maar ze hebben gelijk. Het bouwproces is mooi, helder en duidelijk. Je begint met een veldje van niks, en in een ruim half jaar verrijzen er 30 woningen. En om al vanaf het begin goed duidelijk te maken wat ze aan het maken zijn zetten ze er een mooi bord met een tekening van het eindresultaat bij.

De verandering speelt zich af voor je ogen en elke dag zie je een stukje voortgang. Er zijn nu alleen nog maar bergen zand, maar ik weet wat het verschil is met vorige week en volgende week zal ik het verschil met vandaag zien.

Hoe anders is dat wanneer je geen huis maar software bouwt. Dan is vaak alleen voor de programmeurs en de projectleider duidelijk wat er precies gebeurd en wat er al gebouwd is. En vaak is het plaatje van hoe het er uiteindelijk gaat uitzien ook niet zo heel duidelijk. Als gebruiker of klant kan je je daardoor vaak nog helemaal geen voorstelling maken van wat er gaat komen en het is al helemaal niet in te schatten hoe moeilijk of gemakkelijk het is om dat te maken, laat staan hoe veel tijd het kost om dat te doen.

Het zou toch mooi zijn als er een manier is om ook voor software duidelijker te laten zien wat er gemaakt wordt en hoe het met de voortgang staat. Voor mij is het in ieder geval een stuk beter te verteren dat al die mooie machines een hoop lawaai maken als ik de voortgang met mijn eigen ogen kan zien.

20150522_094616

facebooktwitterlinkedin

Sci-fi eten

Vandaag vond ik een filmpje over een apparaat dat uit gevriesdroogd poeder een maaltijd maakt. Je stopt er een soort cups met ingrediënten in en hij maakt je maaltijd. De eerste versie van de Star Trek replicator. De makers hebben zich ook echt laten inspireren door Star Trek. En dat is niet de eerste keer dat er ideeën uit de science fiction  worden gebruikt voor nieuwe uitvindingen. De tablet zat al in Star Trek voordat hij was uitgevonden en ook bijv. stemherkenning door de computer bestond op TV al in de jaren 60 van de vorige eeuw.

Hoe komt dat toch, dat sci-fi een goede voorspeller is? Of moet je het geen voorspeller noemen en komt het Star Trek effect juist doordat we spullen al herkennen en dus kunnen bedenken hoe handig het zou zijn als het echt bestond? Wie heeft er nog nooit in de file gestaan en gedroomd over een apparaat dat je zonder reistijd en ongeacht de afstand direct van de ene naar de andere plek kon verplaatsen. Dan kon je overal werken en wonen en….. je snapt het. Mijn fantasie maakt meteen overuren en ik zie mijzelf opeens overal op de wereld en daarbuiten.

Het is mooi je te realiseren dat de creativiteit van de Sci-fi bedenkers de inspiratie van de uitvinders van nu is. Moet je nagaan wat we met zijn allen zouden kunnen bereiken als we allemaal een beetje vaker Sci-fi zouden denken en dat daarna zouden omzetten naar ideeën die we nu kunnen uitvoeren!

En om de daad bij het woord te voegen, hier mijn Sci-fi recept van deze tijd:

  • 1 insectenburger per persoon;
  • Groenten uit eigen tuin of seizoensgroente van de boerderij om de hoek;
  • 100 gram (gemengde) peulvruchten per persoon.

Maak afhankelijk van het soort groenten bijv. een salade met lauwe peulvruchten of een vegetarische bonenschotel. Als je niet weet hoe dit moet, Google een recept dat past bij je ingrediënten. Bak de insectenburgers en serveer tegelijkertijd.

En tot slot een lekkere Le Whaf chocoladedamp toe (eerlijk, het is mogelijk chocolade wel te proeven zonder de calorieën http://www.dailymail.co.uk/femail/food/article-1350817/Le-Whaf-Now-theres-food-dont-eat-INHALE.html ).

Eet smakelijk!

insectenburger

facebooktwitterlinkedin