Het magische bos van zelfsturing

Vorige week was ik in een bos. Een magisch bos van zelfsturing waar iedereen bijdraagt en verantwoordelijkheid neemt. Samen delen en doen. Uitproberen en ervaren. Heel verschillende mensen met nog meer verschillende achtergronden die samen iets moois neerzetten. Ik had het niet verwacht maar ik heb zomaar op een festival in een bos zelfsturendheid mogen ervaren.

Natuurlijk is er organisatie vooraf. Er zijn mensen die (veel) meer doen dan anderen. Daar waar ik twee dagen was ondergedompeld zijn er mensen die maanden van tevoren bezig zijn met de organisatie. Ook zijn er de initiatiefnemer (Martijn Aslander) en sleutelfiguren voor specialistische taken zoals koken en elektra. Maar er zijn geen leiders, alleen mensen die meer weten.

Verder is er zo veel mogelijk zelfsturing vanuit de intrinsieke motivatie om bij te dragen aan het geheel. Bijdragen omdat je dat echt wil. Omdat bijdragen het mooiste is dat je kan doen. Bijdragen omdat alleen door bij te dragen je fysiek, mentaal en spiritueel aanwezig kan zijn in het magische bos.

Het vlammetje van mijn eigen zoektocht naar het nieuwe organiseren is weer aangewakkerd. Wat ik heb geleerd is dat je moet doen en ervaren om te kunnen begrijpen. Ik heb geleerd dat zelfsturing geen organisatievorm is maar een gevoel. Een gevoel dat je deelt met alle mooie mensen die samen met jou werken aan het doel dat je samen hebt.

Gelukkig is het bos nooit af. Volgend jaar weer.

kunst-art-made-from-plastic-waste-and-lights-by-marian-bakker-marian-tappel-and-roxanne-monsanto

(Kunst die aandacht vraagt voor de vervuilingsproblematiek door plastic. Gemaakt van plasticafval en lichtjes door Marian Bakker, Marian Tappel en Roxanne Monsanto)

facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *