De engste feedback

Ik heb vorige week een van de engste dingen ooit gedaan. Ik heb mijn boek gepubliceerd. Ik heb gezegd, ja het is klaar voor de rest van de wereld om te lezen. En dat is eng!

De reden dat het eng is heeft te maken met feedback. Sinds ik feedback trainingen geef ben ik mij logischerwijs veel bewuster van feedback en het effect dat het op mij heeft. Wat blijkt, het uitgeven van een boek heeft heel veel te maken met feedback. Je wil dat mensen je boek lezen en er iets van vinden. Anders kan je het beter in de la laten liggen. Tegelijkertijd wil je natuurlijk het liefste dat mensen het leuk en inspirerend vinden. Dat ze er iets van leren en tegen anderen vertellen dat ze het ook moeten lezen.

Ik weet dat er mensen zijn die het boek met plezier zullen lezen en die dat aan anderen, en hopelijk ook aan mij, gaan vertellen. Maar ik weet ook dat er mensen gaan zijn die het niet interessant of goed genoeg zullen vinden en dat gaan zeggen. In mijn hoofd weet ik dat dit ok is. Niet iedereen vind hetzelfde leuk, en het is niet mogelijk om het iedereen naar de zin te maken. Toch is dat niet het enige dat het eng maakt.

Ik ben denk ik het bangste dat ik geen feedback krijg. Want linksom of rechtsom, als mensen de moeite nemen om iets te zeggen over mijn boek, positief of negatief, dan heb ik ze geraakt en ik kan er iets van leren. En daar draait het om. En als je er zo naar kijkt is feedback altijd goed.

Dus kom maar op met die feedback!

(Om feedback te kunnen geven moet je het natuurlijk wel eerst lezen ;-). Het boek is bij mij te koop of hier te bestellen)

facebooktwitterlinkedin

Get out of the box

Iedereen heeft het er over maar out of the box denken kan eigenlijk niet. Zodra je dat doet maak je een nieuw doosje, maar ach, what ‘s in a name. Als je creatiever wil denken gaat het er om dat je nieuwe dingen wil kunnen verzinnen. En om dat gemakkelijker te maken is het juist goed om een zo groot mogelijke box te hebben.

Want hoe meer er in je hoofd zit hoe gemakkelijker het is om lijntjes te leggen tussen verschillende concepten of gebieden. Google bijvoorbeeld voor de grap eens op chindogu of lees “Chindogu, de kunst van de nutteloze uitvinding”. Gekke meisjes en jongens die Japanners, maar creatief denken kunnen ze.

Doe dus eens wat anders dan normaal. Kijk dat programma dat je nooit hebt gezien. Lees een schrijver die je niet kent of lees in een andere taal. Neem eens een andere route of ga verdwalen. Doe iets wat je niet durft. Bespeel een instrument, eet iets dat je niet kent of leer een nieuwe sport.

Nieuwe dingen helpen je gemakkelijker te associëren en creatiever te denken. Elke keer als je iets nieuws leert worden er nieuwe verbindingen in je hersenen aangelegd. Zelfs als je 100 bent kan dat nog. Toch zou ik je niet aanraden zo lang te wachten. Begin vandaag. Leer elke dag iets nieuws of doe iets dat je nog nooit gedaan hebt. Mijn lijstje voor deze week is:

  • Vrijdag: Eet iets dat je nog nooit gehad het (zou moeten lukken op het eerste foodtruckfestival hier in het park).
  • Zaterdag: Maak een nachtwandeling op de Veluwe.
  • Zondag: Begin met een nieuw boek van een nieuwe schrijver.
  • Maandag: Ga hardlopen (ok, dat heb ik eerder gedaan maar het is meer dan een jaar geleden. Lichaamsbeweging is ook goed voor je hoofd en ik krijg lopend altijd goede ideeën)
  • Dinsdag: Kook een groente die je nog nooit gegeten hebt.
  • Woensdag: Kijk een willekeurige TED-talk via https://www.ted.com/surpriseme
  • Donderdag: Zoek een TV programma of informatie over het onderwerp van de willekeurige TED-talk en leer er meer over.creatief denken
facebooktwitterlinkedin

Apenstreken; creativiteit en doorzettingsvermogen

Creatief denken

Ik was vorige week bij de Apenheul en kreeg daar een mooi inzicht in creativiteit en doorzettingsvermogen. In het gorilla buitenverblijf stonden een aantal kleine bomen met daar omheen een hekje van schrikdraad zodat de gorilla’s er niet in konden klimmen. Maar daar was wel wat aan te doen. Met behulp van een stok kregen twee van de wat kleinere gorilla’s het voor elkaar. Eigenlijk heel simpel. Je zoekt een lange dikke stok, je zet hem tegen het hekje en daarna klim je een stukje in de stok om het hekje en de bijbehorende schok te omzeilen. Zoals je begrijpt, de boom was in een kwartier gesloopt en alle blad gegeten.

Natuurlijk is lekkere trek altijd een goede motivator, maar je moet er maar opkomen. De apen weten dat ze een schok krijgen als ze het hekje aanraken maar toch is er een geweest die heeft geprobeerd of dit ook gebeurd als hij het hekje met een stok aanraakte. Om daarna de gedachtensprong te maken dat hij met een grote stok misschien wel in de boom zou kunnen klimmen. Gewoon even verder denken dan je neus lang is en je kan toch bij die lekkere blaadjes. Geen idee hoe lang de gorilla’s hier over gedaan hebben maar het is een mooi staaltje creatief denken én uitproberen.

Indrukwekkend, maar toch was dit voor mij niet wat het meeste indruk maakte. Er was namelijk nog een gorilla die in die boom wilde klimmen. Maar hij was te zwaar voor de stok. Na elke poging ging hij even zitten waarbij hij peinzend naar het hekje keek terwijl over zijn zere arm wreef.

Na een keer of 5 proberen op de plek waar de anderen er in waren geklommen nam hij de stok mee. Eerst ging hij uitproberen of het aan de andere kant van de boom wel lukte. Maar nog steeds was hij te zwaar. Nog een paar schokken later nam hij de tak mee naar de volgende boom. Weer een paar keer proberen en jawel, hij zat er in.

Deze boom bleef heel. Hij had tussendoor namelijk al best veel van het blad dat uit de andere boom was gevallen gegeten en dus geen honger meer. Het ging niet meer om het blad maar om het overwinnen van het hekje. Nee, deze eigenwijze aap moest en zou die boom in!

Meer weten over creatief denken en eigenwijsheid? Like Proceschef op facebook, reageer op deze blog of mail me op marionvanwezel@proceschef.nl . Ik hoor graag van je.

facebooktwitterlinkedin

Ontgroenen die handel!

in_een_groen_groen02

Nederland is veel te groen. En dan heb ik het niet over het aantal bomen of de politieke kleur, maar over samenwerken. Of om precies te zijn, groen gedrag in samenwerken. Niet dat er iets mis is met groen gedrag, maar je moet het niet overdrijven.

En daar gaat het vaak mis. Groene eigenschappen krijgen de overhand. Iedereen wil elkaar tevreden houden. We zijn coöperatief en hebben oog voor de gevoelens van alle anderen. We maken echt contact met elkaar en zorgen er voor dat we de ander begrepen hebben.

Zo veel harmonie, samenwerking, consensus en wederzijds begrip. Beter kan het toch niet?

Maar….

Het maaiveld is laag en we houden onze kop er onder omdat aanpassen aan de groep belangrijker is geworden dan je eigen mening. Nieuwe ideeën worden niet geuit, de anderen zouden het eens raar kunnen vinden. En we overleggen, vergaderen en onderhandelen tot we een ons wegen.

We zakken weg in het groene moeras dat ooit een polder was.

We moeten niet vergeten dat ook andere eigenschappen nodig zijn en dat juist de verschillen elkaar aanvullen. Eigenwijsheid hebben we nodig! En dat er soms een slecht idee bij zit of we het niet met elkaar eens zijn. Dat is prima. Dat hoort bij vooruitgang.

Wil jij ook een beetje eigenwijzer worden en meer weten over groen, rood, blauw en geel gedrag? Of heb je een andere mening? Laat het me weten, ik ben benieuwd of je het met me (on)eens bent.

 

facebooktwitterlinkedin

Samenwerken

 

Een jaar geleden deed ik een schrijfoefening waarbij het de bedoeling was om in een korte tijd zo veel mogelijk op te schrijven over hoe je naar de toekomst kijkt. Door hierbij vooral niet na te denken krijg je beter inzicht in wat je echt wilt en wat er belangrijk voor je is. Deze oefening maakte voor mij heel duidelijk dat ik niet meer alleen wilde werken.

Op dat moment was ik al meer dan drie jaar ZZP-er. Toch wilde ik niet weer in loondienst gaan en mensen in dienst nemen was geen optie dus moest ik samenwerking zoeken. Zo heeft een kwartiertje schrijven er voor gezorgd dat  samenwerken het afgelopen jaar een terugkerend thema is geworden. Niet alleen door het te doen maar ook door training over te geven.

Zo heb ik samen met Ingrid een aantal trainingen ontwikkeld die gaan over samenwerken en teams. Welke rol heb je, hoe kijk je naar jezelf en de ander, welke kwaliteiten heb je en hoe kan je samen gebruik maken van de overeenkomsten én de verschillen. Ik heb door onze samenwerking geleerd dat wanneer je als ondernemers samen aan de slag gaat je er voor moet zorgen dat het duidelijk is welk doel je samen voor ogen hebt. Je visie moet overeenkomen en je moet een beeld hebben van wat de samenwerking jullie beiden gaat brengen. Daarnaast moet je open en eerlijk zijn. Vanaf het begin alles bespreekbaar maken en jezelf en elkaar zo goed mogelijk leren kennen. En wat blijkt, juist de verschillen zorgen er voor dat je samen sterker bent. De optelsom van de verschillen wordt een vermenigvuldiging van ideeën en kansen.

Ook kwam ik in mijn volleybalteam iemand tegen die als partner onderdeel is van een coöperatie van HR professionals. Al pratend na een wedstrijd kwamen we er achter dat ik daar misschien wel heel goed tussen zou kunnen passen. Daardoor kan ik mijzelf nu Aspirant Partner van Symion noemen (kijk voor meer informatie op http://www.symion.nl/). Aspirant omdat we natuurlijk wel eerst samen moeten kijken of de aansluiting die we denken te hebben ook echt daar is. Dat weet je pas zeker als je elkaar beter leert kennen en tijd en energie hebt geïnvesteerd in de samenwerking.

Ook zin om samen te werken maar weet je nog niet hoe je dat moet aanpakken? Kom dan naar de Blik Workshop Samenwerken die ik  op 8 maart geef met Ingrid Klinkert van I.K. Training & Ontwikkeling en Miranda Straver van het Ondernemershuis Deventer. Kijk op https://www.smore.com/660u5-blik-workshop voor meer informatie Je kan je opgeven via http://www.ondernemershuis-deventer.nl/event/blik-workshop-4/ .Blik workshopfoto Linkedin met tekst

facebooktwitterlinkedin

Rollen op expeditie

DIPLOMAAT VOORkant

De mensen die mijn blogs vaker lezen weten het al, ik ben dol op programma’s zoals Expeditie Robinson. Groepsdynamiek onder hoge druk. Iedereen laat zich van zijn beste en slechtste kant zien en langzamerhand zie je hoe de groep zich vormt en aanpast aan de situaties die de programmamakers creëren.

En opeens had het gisteren een nieuwe laag….. Nu ik een tijdje werk met onze teamrollen zag ik de rollen tot leven komen bij de kandidaten. De Dromer die ziet dat als hij kans wil maken om te mogen blijven, het nodig is om socialer te zijn en zich iets meer bezig te houden met de groep. Ook was er de Analist die zich wat op de achtergrond houdt en voorlopig vooral observeert wat er allemaal gebeurd.

Nog duidelijker was de Generaal. Die binnen twee afleveringen zijn team om zich heen had verzameld en met een duidelijke strategie leiding aan het geven was aan de door hem verzonnen coup. Waarbij hij even geen rekening gehouden had met de Diplomaat die het even had aangekeken en besloot er een stokje voor te steken. Hij overtuigde voldoende mensen er van dat het voor de groep, en hun eigen positie, beter was de generaal er uit te stemmen.

Volgende week weer kijken, ik ben nu al benieuwd welke rollen de anderen hebben en of de kandidaten hun voorkeursrol ook aanpassen als het spel daar om vraagt.

facebooktwitterlinkedin

Eigenwijs als kerncompetentie

332142b775ac2d058dc359506eec0ca2

Ik stel voor om eigenwijsheid op te nemen in het lijstje van kerncompetenties. En dan bedoel ik met eigenwijsheid het vermogen om op basis van informatie en kennis, met creativiteit en zelfvertrouwen, nieuwe manieren en ideeën te ontwikkelen. En het het lef om je kop boven het maaiveld uit te steken en te zeggen, volgens mij kunnen we dit anders, leuker en beter doen.

Eigenwijsheid moet je trouwens niet verwarren met koppigheid. Ondanks dat koppig en eigenwijs in het Engels hetzelfde woord zijn. Stubborn noemen ze je dan. Maar dat is anders. Er is wel een nieuw Engels woord dat dichter in de buurt van ons eigenwijs komt. “Smart-ass”.  vertaald als “betweter” en dat klopt dan ook weer niet. Misschien is eigenwijs wel een heel Nederlands ding. Het is in ieder geval wel zo dat wij sneller en gemakkelijker autoriteit naast ons neerleggen. Ik lach me elke keer kapot als ik de Nederlandse Masterchef kandidaten op mopperende toon hardop de topkok presentatoren hoor tegenspreken en gewoon hun eigen gang zie gaan. In de Engelse of Australische versie zal je dit niet zien gebeuren. Daar luisteren de kandidaten naar de presentatoren als waren het de goden zelf. Nee, daar hoef je hier niet mee aan te komen, daar zijn wij iets te eigenwijs voor.

En gelukkig, zonder eigenwijsheid geen vernieuwing. Geen nieuwe smaakcombinaties, producten of diensten. Zonder eigenwijsheid blijven we met zijn allen doen wat we altijd hebben gedaan en dat is jammer, toch?

Ik hoor het graag als je het niet met me eens bent!

facebooktwitterlinkedin

Een goed begin is het halve zoekwerk

Ik sprak laatst met een slim mens over projectmanagement, bedrijfsvoering en trainingen ontwikkelen en verkopen. Hij zei dat ik duidelijk moet maken wat de opbrengst van een training is, zelfs wanneer het om iets gaat dat zo “zacht” als een project kick-off training, communicatietraining of teamvorming gaat.

Als voorbeeld gaf hij de mogelijkheid om de “zoek en vindtijd” te verminderen met training en afspraken over de communicatie en de vastlegging van informatie. Als je kijkt naar je werkdag, hoeveel tijd ben je dan kwijt aan het zoeken van de juiste informatie? Hoeveel tijd zit je met je neus in je E-mail, je projectdossier, notulen en een gezamenlijke afdelingsmap om na te kunnen lezen hoe die ene afspraak ook al weer was? Zijn insteek is dat dit 20 procent van je tijd is. Dat is veel! (Als je denkt dat dit meer of minder is, ik hoor het graag!)

De informatie waar je naar zoekt is vaak verspreid over verschillende plaatsen waardoor het zoeken een vorm van multitasken wordt. En ondanks de volkswijsheid dat vrouwen wel meer dan een ding tegelijkertijd kunnen, multitasken is lastig en vermoeiend voor iedereen. Dit komt omdat je geen meerdere dingen tegelijkertijd doet maar eigenlijk de hele tijd wisselt tussen meerdere taken. Dat is als drie tv programma’s tegelijkertijd kijken door de hele tijd tussen de programma’s heen en weer te zappen. Doodvermoeiend en je hebt uiteindelijk gewoon het meeste gemist.

En dat is jammer. Vooral omdat het voor een groot gedeelte te voorkomen is.

Als je maar goed van te voren bedenkt hoe je een project inricht, hoe de communicatie gaat lopen en als je hier samen duidelijke afspraken over maakt. Waar sla je (project)informatie op. Wanneer communiceer je met behulp van E-mail, telefoon of face-to-face. Heb jee een gezamenlijke issuelist die iedereen kan bijwerken of is en een iemand die dit bijhoud? Wanneer en op welke manier escaleer je? (Nee, een Cc bom naar alle projectleden en managers is geen escalatie!!!!)

Goed communiceren, eigenlijk is het toch weer net als koken. Als je van te voren weet wat je nodig hebt en hoe je het gaat maken, is het allemaal niet zo moeilijk. Het wordt pas gedoe en gehaast wanneer je tijdens het koken nog naar van alles en nog wat moet gaan zoeken. Dan zijn voor je het weet de aardappels aangebrand terwijl de rest nog niet eens in een pan zit.

pan aardappel gebakken

facebooktwitterlinkedin

Creatief en innovatief; het is weer meloenentijd

square-watermelon-1

Vorige week deelde ik op mijn Facebookpagina https://www.facebook.com/proceschef een filmpje met een meloen en een mixer. Het was snel het meest gedeelde filmpje dat ik ooit geplaatst heb. En dat voor iets simpels als een instant smoothie. Maar eerlijk, de meloen doet het nu eenmaal goed als het gaat om allerlei ideeën om hem te snijden en eten. Hij nodigt uit tot creatief denken en innovatie.

Dat komt omdat hij onhandig combineert met lekker en gezond. Doordat de meloen te groot, rond en plakkerig is gaan mensen verzinnen hoe ze hem toch handig kunnen snijden of eten. Een klein rondje op You-tube levert diverse filmpjes op. Je kan watermeloen snijden met elastiekjes (dat geeft een boel rommel). Je kan ze in een kom snijden en daarna omkeren op een plank zodat het allemaal nette reepjes worden of je kan er flessen wodka in kwijt voor je gaat eten. En met een gat en een mixer heb je snel en gemakkelijk een smoothy. Zoals je zal begrijpen worden de laatste twee ook gecombineerd.

Niet alleen het snijden heeft creativiteit tot gevolg gehad. Ook de meloen zelf is te innoveren. In Japan hebben ze bijvoorbeeld vierkante meloenen. Gemakkelijker te vervoeren en het past beter in de koelkast. En ook hier in Nederland is er iemand die bedacht heeft dat de meloen handiger kan. In de supermarkt liggen sinds kort handzame mini watermeloenen.

20150721_141443

facebooktwitterlinkedin

Veranderen, het is net Bananenbrood

Ik bak de laatste tijd regelmatig bananenbrood. Dat is natuurlijk hartstikke hip maar eigenlijk komt het vooral doordat bananen zo snel overrijp worden in de zomer. Maar daar kan je dan wel weer lekker bananenbrood van maken. Als je het goed doet tenminste…. Ik heb al eerder geschreven dat ik niet zo goed kan bakken en dat heb ik gisteren weer bewezen. Van de buitenkant zag het er prachtig uit maar aan de binnenkant was het klef, droog en zompig tegelijkertijd. Een schoolvoorbeeld van een misbaksel. Eigen schuld, dikke bult, had ik maar een recept moeten gebruiken.

Het deed me denken aan verandermanagement en reorganisaties. Ook hip, bijna elke organisatie doet het wel eens en sommige organisaties lijken er zelfs niet mee te kunnen stoppen. En aan de buitenkant ziet het er vaak best goed uit. Maar tegen de tijd dat het gesneden en opgediend is blijkt het niet eten. De boel is flink door elkaar geklopt en daarna is het de bedoeling dat iedereen weet wat er gedaan moet worden. En dat werkt vaak niet. Het leek een leuk plan maar tegen de tijd dat het uit de oven komt is het toch niet helemaal geworden wat je had verwacht.

Ook voor veranderen heb je een recept nodig. Je moet niet alleen een beeld van het eindresultaat hebben, je moet ook weten hoe je dat bereikt. En het beeld dat je van het eindresultaat hebt moet niet alleen van de buitenkant zijn, je moet ook weten wat er moet veranderen aan de binnenkant. Bij de mensen zelf. Alleen dan heeft het kans van slagen.

De volgende keer gebruik ik maar weer een recept. Het is best zonde om het resultaat van je werk linea recta in de groenbak te laten verdwijnen.

facebooktwitterlinkedin