De innovatie van broodbeleg naar cheesecake

Vorige week was ik nogal onhandig in de keuken. Ik was druk en wilde alles snel doen. En zoals te verwachten, er ging van alles mis. Gek genoeg is bij mij ook juist het apparaat dat ik gebruik om sneller te zijn vaak het probleem. De keukenmachine dus. Als ik hem al niet half laat ontploffen omdat ik hem probeer te gebruiken als blender stop ik er iets in dat daar niet tegen kan.

En dan begint het. Want het is toch jammer om vloeibare knoflook-roomkaas weg te gooien. Dan moet je er iets anders van maken. En dat vraagt anders kijken naar je oorspronkelijke plan. Loslaten wat je eigenlijk wilde doen, kijken naar de situatie en het doel en iets anders, iets nieuws, verzinnen.

Eigenlijk moet je even een ministukje innovatie in de keuken doen. Innovatie, een term die je overal hoort en iets dat je moet doen. Anders gaat het niet lukken als bedrijf in deze snel veranderende wereld. We denken dan aan nieuwe technieken en start-up’s met hipsters die in korte tijd miljoenen verdienen. Hoe ga je dat ooit in je eigen organisatie doen? Gelukkig hoeft innovatie niet altijd zo extreem te zijn. Ook het verzinnen van een verbetering of voor jouw organisatie nieuw product kan al een innovatie zijn. Ook het anders aanpakken van een proces of bijv. het op een nieuwe manier hergebruiken van een afvalproduct is al een innovatie.

Stelregel, je verbeterd en veranderd door op een andere manier tegen jouw wereld aan te kijken. En gelukkig zijn er ook veel mensen en bedrijven die dat doen zonder heel hip te zijn of miljoenen te verdienen. Sterker, er zijn juist ook veel belangeloze mooie verbeteringen die anderen helpen. Rugzakken van rubberboten voor vluchtelingen (http://itworksshops.org/), een combinatie van jas en slaapzak voor daklozen (http://www.sheltersuit.com/) of stroom uit tomatenafval (http://www.kijkmagazine.nl/nieuws/rotte-tomaten-gaan-stroom-leveren/ ). Er is zelfs een innovatie top 100 (http://www.mkbinnovatietop100.nl/).

Mijn tijdelijke innovatie van een roomkaas-knoflook smeersel voor op brood naar een hartige cheesecake verdient dergelijke eer niet. Op internet staan stapels recepten. Maar hij was wel lekker genoeg om vaker te maken dus bij deze het recept J.

Recept hartige knoflook-cheesecake

Voor het kaasmengsel

– 2 bakjes roomkaas (400 gram)
– 2 tenen knoflook
– 4 eieren
– 1 Eetlepel maïzena
– 2 Eetlepels water
– 100 gram geraspte harde kaas (bijv. pecorino of parmezaanse kaas)
– 1 Handje gehakte peterselie

Voor de bodem:

200 gram bloem (evt. volkorenmeel)
130 gram koude roomboter
halve theelepel zout

Werkwijze:

  1. Doe de bloem en het zout in een kom.
  2. Snijd de boter in kleine stukjes en doe deze bij de bloem.
  3. Meng met je vingertoppen de boter en de bloem door elkaar. Op een bepaald moment blijft het mengsel in grove kruimels aan elkaar plakken. Als dit niet lukt kan je een eetlepel water toevoegen of iets meer boter gebruiken.
  4. Stort de kruimels in een ingevette bakvorm en verdeel ze over de bodem van de vorm.
  5. Druk de kruimels op elkaar zodat het een plak deeg wordt.
  6. Bak de 25 minuten op 180 graden.
  7. Maak het cheesecake mengsel door de roomkaas, knoflook, eieren en de geraspte kaas in de keukenmachine tot een vloeibaar mengsel te mengen.
  8. Doe de eetlepels maïzena in een beker en voeg twee eetlepels water toe.
  9. Meng de maïzena en het water met een vork tot er een witte vloeistof ontstaat en doe deze bij het mengsel.
  10. Voeg als laatste de peterselie toe.
  11. Haal de bodem uit de oven en doe het cheesecake mengsel er bovenop.
  12. Bak 45 minuten op 160 graden.
facebooktwitterlinkedin

Rollen op expeditie

DIPLOMAAT VOORkant

De mensen die mijn blogs vaker lezen weten het al, ik ben dol op programma’s zoals Expeditie Robinson. Groepsdynamiek onder hoge druk. Iedereen laat zich van zijn beste en slechtste kant zien en langzamerhand zie je hoe de groep zich vormt en aanpast aan de situaties die de programmamakers creëren.

En opeens had het gisteren een nieuwe laag….. Nu ik een tijdje werk met onze teamrollen zag ik de rollen tot leven komen bij de kandidaten. De Dromer die ziet dat als hij kans wil maken om te mogen blijven, het nodig is om socialer te zijn en zich iets meer bezig te houden met de groep. Ook was er de Analist die zich wat op de achtergrond houdt en voorlopig vooral observeert wat er allemaal gebeurd.

Nog duidelijker was de Generaal. Die binnen twee afleveringen zijn team om zich heen had verzameld en met een duidelijke strategie leiding aan het geven was aan de door hem verzonnen coup. Waarbij hij even geen rekening gehouden had met de Diplomaat die het even had aangekeken en besloot er een stokje voor te steken. Hij overtuigde voldoende mensen er van dat het voor de groep, en hun eigen positie, beter was de generaal er uit te stemmen.

Volgende week weer kijken, ik ben nu al benieuwd welke rollen de anderen hebben en of de kandidaten hun voorkeursrol ook aanpassen als het spel daar om vraagt.

facebooktwitterlinkedin

Creatief en innovatief; het is weer meloenentijd

square-watermelon-1

Vorige week deelde ik op mijn Facebookpagina https://www.facebook.com/proceschef een filmpje met een meloen en een mixer. Het was snel het meest gedeelde filmpje dat ik ooit geplaatst heb. En dat voor iets simpels als een instant smoothie. Maar eerlijk, de meloen doet het nu eenmaal goed als het gaat om allerlei ideeën om hem te snijden en eten. Hij nodigt uit tot creatief denken en innovatie.

Dat komt omdat hij onhandig combineert met lekker en gezond. Doordat de meloen te groot, rond en plakkerig is gaan mensen verzinnen hoe ze hem toch handig kunnen snijden of eten. Een klein rondje op You-tube levert diverse filmpjes op. Je kan watermeloen snijden met elastiekjes (dat geeft een boel rommel). Je kan ze in een kom snijden en daarna omkeren op een plank zodat het allemaal nette reepjes worden of je kan er flessen wodka in kwijt voor je gaat eten. En met een gat en een mixer heb je snel en gemakkelijk een smoothy. Zoals je zal begrijpen worden de laatste twee ook gecombineerd.

Niet alleen het snijden heeft creativiteit tot gevolg gehad. Ook de meloen zelf is te innoveren. In Japan hebben ze bijvoorbeeld vierkante meloenen. Gemakkelijker te vervoeren en het past beter in de koelkast. En ook hier in Nederland is er iemand die bedacht heeft dat de meloen handiger kan. In de supermarkt liggen sinds kort handzame mini watermeloenen.

20150721_141443

facebooktwitterlinkedin

Veranderen, het is net Bananenbrood

Ik bak de laatste tijd regelmatig bananenbrood. Dat is natuurlijk hartstikke hip maar eigenlijk komt het vooral doordat bananen zo snel overrijp worden in de zomer. Maar daar kan je dan wel weer lekker bananenbrood van maken. Als je het goed doet tenminste…. Ik heb al eerder geschreven dat ik niet zo goed kan bakken en dat heb ik gisteren weer bewezen. Van de buitenkant zag het er prachtig uit maar aan de binnenkant was het klef, droog en zompig tegelijkertijd. Een schoolvoorbeeld van een misbaksel. Eigen schuld, dikke bult, had ik maar een recept moeten gebruiken.

Het deed me denken aan verandermanagement en reorganisaties. Ook hip, bijna elke organisatie doet het wel eens en sommige organisaties lijken er zelfs niet mee te kunnen stoppen. En aan de buitenkant ziet het er vaak best goed uit. Maar tegen de tijd dat het gesneden en opgediend is blijkt het niet eten. De boel is flink door elkaar geklopt en daarna is het de bedoeling dat iedereen weet wat er gedaan moet worden. En dat werkt vaak niet. Het leek een leuk plan maar tegen de tijd dat het uit de oven komt is het toch niet helemaal geworden wat je had verwacht.

Ook voor veranderen heb je een recept nodig. Je moet niet alleen een beeld van het eindresultaat hebben, je moet ook weten hoe je dat bereikt. En het beeld dat je van het eindresultaat hebt moet niet alleen van de buitenkant zijn, je moet ook weten wat er moet veranderen aan de binnenkant. Bij de mensen zelf. Alleen dan heeft het kans van slagen.

De volgende keer gebruik ik maar weer een recept. Het is best zonde om het resultaat van je werk linea recta in de groenbak te laten verdwijnen.

facebooktwitterlinkedin

Oude wijn in nieuwe zakken

Ik heb een oud kookboekje. Het jaartal staat er niet in maar ik gok dat het ergens begin jaren ‘60 van de vorige eeuw is uitgegeven. Ik kocht het om de naam. Het is namelijk het Marion Kookboek! Er staan maar liefst 529 recepten in op slechts 126 A5 pagina’s. Even voor je beeld, tegenwoordig is het al heel wat als een recept op één pagina past en vaak zit er dan ook nog een paginagrote foto bij. Een kookboek met 529 recepten zou tegenwoordig amper nog te tillen zijn.

Als je het zo bekijkt zijn nieuwerwetse kookboeken geen verbetering. Meer pagina’s, en foto’s waarop de gerechten er lekker uitzien maar die wanneer je ze ook daadwerkelijk gemaakt hebt vooral duidelijk maken dat je niet half zo mooi kan koken als de schrijver van het boek. Toch, als je goed kijkt is het koken uit een kookboek met duidelijke en uitgebreide recepten wel een stuk gemakkelijker. Het is toch een stuk gebruikersvriendelijker om het hele gerecht in een keer uit te leggen in plaats van zoals in mijn oude Marion kookboek in het hele boek door verwijzingen te maken naar vergelijkbare bereidingswijzen. Daarnaast wordt er vaak ook nog een stuk meer achtergrondinformatie gegeven en kun je zien hoe het er ongeveer uit moet gaan zien.

Toch, voor veel kookboeken geldt dat als je een moderne versie van een gerecht van vroeger gaat koken, het resultaat vergelijkbaar wordt met dat wat je oma gemaakt zou hebben. Ondanks dat het kookboek gemakkelijker in gebruik is en er anders uitziet, is het recept zelf namelijk niet veranderd. En dat is prima. Het is leuk om klassieke gerechten te maken en om nostalgisch terug te kijken op de gevulde eieren van je oma.

Jammer genoeg doen we dit niet alleen met kookboeken en recepten. Ook wanneer we bijvoorbeeld nieuwe software aanschaffen hebben we de neiging om het recept niet aan te passen. We richten het nieuwe systeem precies zo in dat het hetzelfde doet als het oude. We veranderen het proces niet, we gebruiken alleen een ander, flitsender, hulpmiddel. Het moet natuurlijk wel een beetje blijven lijken op wat we gewend zijn! En dat is jammer, want welk hulpmiddel je ook gebruikt, het proces is de basis voor het resultaat. Niet de software of je kookboek. En als je dus niet kijkt naar hoe je het proces zo goed mogelijk inricht blijf je hetzelfde resultaat krijgen en dan wordt het resultaat niet beter, sneller en lekkerder. Oude wijn in nieuwe zakken zou mijn oma zeggen.

CAM01473 CAM01478

facebooktwitterlinkedin

Vallen en opstaan

Het is belangrijk om je successen te vieren. Wanneer je iets bereikt hebt, is het goed om dat duidelijk te maken met een feestje, stuk taart of glas bubbels. Je mag trots zijn als je iets goed hebt gedaan en dat mag je aan jezelf en anderen laten zien. Voordeel van het feestje is ook dat je daardoor je successen ook beter herinnert. Het is gemakkelijker je een feestje te herinneren, dan alleen iets dat gewoon goed gegaan is. Dus als je dat aan elkaar plakt, kun je het positieve gevoel gemakkelijker weer naar boven halen. Dat is ook een van de belangrijke redenen waarom we projecten in stukjes knippen met tussentijdse ‘oplevermomenten.’ Lekker, taart!

Toch, wat als ik je nu vraag waar je in je leven het meeste van geleerd hebt? De ervaring waarvoor je tot op de dag van vandaag dankbaar bent. Dikke vette kans dat dit iets is dat je niet gevierd hebt. Waarschijnlijk is het iets wat gierend uit de bocht is gevlogen met flinke waterschade tot gevolg. Deze ervaring hoefde niet gevierd worden om haar niet te vergeten. Je kan het je goed herinneren, omdat je er iets van geleerd hebt. Omdat het je veranderd heeft.

Fouten hoef je niet te vieren, maar je moet er wel van leren. Dus niet onder tapijt schuiven die grote fouten en harde struikelpartijen. Want dan is de kans groot dat ook de lessen daar blijven en dat is zonde, want echt leren kan je leven veranderen!

Hoe zit dat met projecten? Die evalueren we vaak omdat het moet, niet omdat we er veel zin in hebben. We moeten op zoek naar de ‘lessons learned’. Naar de dingen die we de volgende keer beter moeten doen. We vergelijken de gemaakte kosten en besteedde tijd met de vooraf gemaakte afspraken. We bespreken de communicatie en het feit dat we toch wat al te optimistisch waren aan het begin en als het een beetje meezit durven we ook toe te geven waar we zelf fouten hebben gemaakt. Pfoeh, het zit er weer op, we hebben geëvalueerd! Snel een verslagje maken, in het projectdossier stoppen en dat dossier vooral snel sluiten. Dat mag, want het project is nu afgerond. Niemand die het ooit nog zal zien…

Wel jammer. Daar moet toch iets beters op te verzinnen zijn. “Hmmm, een nieuw recept voor evalueren, dat moet ik even laten sudderen…”

Loesje

facebooktwitterlinkedin